ما در شرایطی با افزایش آمار طلاق روبهرو هستیم که فقدان فرزند در سالهای ابتدایی زندگی مشترک سبب افزایش آمار طلاق شده است در این زمینه زوجها باید توجه داشته باشند تغییر اولویت زوجین و تغییر سبک زندگی از دلایل کاهش نرخ فرزندآوری است. مادران ۳۰ تا ۳۴ ساله از بیشترین نرخ فرزند آوری بهرهمند هستند، براساس آمار میانگین سن مادر شدن در کشور ما حدودا ۲۹ سال است البته در شهرهای مختلف این آمار ممکن است بالا و پایین باشد اما میانگین خانمهای ایرانی در ۲۹ سالگی اولین فرزند خود را به دنیا میآورند. با توجه به میانگین سن ازدواج خانمهای ایرانی که حدود ۲۴ سال است؛ بین ازدواج و اولین تولد فرزند در خانمهای ایرانی حدود پنج سال فاصله است، که در این خصوص نباید از تأثیر باورهای غلط و دادههای علمی غلط به زوجهای جوان مبنی بر اینکه بعد از ازدواج چندین سال باید بین ازدواج و فرزندآوری فاصله بیاندازند تا به شناخت بیشتری برسند و به ثبات خانواده برسند غافل شد. پنج سال فاصله افتادن بین ازدواج و تولد اولین فرزند؛ ریسک ناباروری خانمها را افزایش میدهد همچنین خانواده را ناپایدار میکنند چراکه بسیاری از زوجهای جوان بعد از چندین سال زندگی مشترک و استفاده از روشهای پیشگیری مبتلا به نوعی از ناباروری ثانویه میشوند. ۶۷ درصد طلاقها در خانوادههای بدون فرزند، ۲۲ درصد در خانوادههای یک فرزند و کمتر از ۱۰ درصد در خانوادههای دو فرزند دارند. براساس مطالعات فقدان فرزند در سالهای اول زندگی مشترک زوجین سبب افزایش آمار طلاق شده است؛ براساس آمار ۶۷ درصد طلاقها در خانوادههای بدون فرزند، ۲۲ درصد در خانوادههای یک فرزند و کمتر از ۱۰ درصد در خانوادههای دو فرزند و بیشتر رخ میدهد و حتی فقدان فرزند سبب کاهش طلاق عاطفی میشود بنابراین وجود فرزند با دوام زندگی مشترک رابطه مستقیمی دارد. امروزه ۶۰ درصد از تولدها از مادران بالای ۳۰ سال و ۴۰ درصد از مادران زیر ۳۰ سال است که به نظر نمیرسد عدد نگران کنندهای باشد، چراکه تغییر الگو و سبک زندگی، اشتغال، تحصیلات بانوان و مؤلفههای زندگی شهری سبب شده تا بانوان فرزندآوری را به بعد از طی شدن بعضی از مراحل مهم زندگی خود موکول کنند. باید سنین ایمن بارداری را برای بانوان تبیین کنیم براساس باور غلط در کشور ما سنین ایمن بارداری ۲۵ تا ۳۵ سال است و کمتر از ۲۵ و بالای ۳۵ را بعضی از پزشکان پرخطر اعلام میکنند اما طبق مطالعات امروزی اثبات شده است که در بسیاری از کشورهای دنیا سنین ایمن بارداری را از ۱۷ سال اعلام میکنند که در ۱۹ سالگی به اوج آمادگی باروری رسیده و تا ۴۳ سالگی این آمادگی وجود دارد؛ ضمن اینکه خانم زیر ۱۹ سال و بالای ۴۳ سال را از فرزندآوری منع نمیکنند و فرزندی را که از این مادران به دنیا میآید به جهت فرهنگسازی فرزند طلایی مینامند. مسائل اقتصادی تأثیر زیادی در فرزندآوری دارد اما نکتهای که از نظر عموم جامعه مغفول واقع شده است، مساله سبک زندگی است، چراکه بسیاری از هزینههای امروز زندگی وابسته به سبک زندگی مدرنیته شهری است که هزینههای زیادی را بر دوش خانواده متحمل کرده است. یکی از مسائلی که سبب تأخیر در فرزندآوری شده؛ تغییر اولویت زوجین در زندگی مشترک است، اما یکی دیگر از مسائلی که سبب تأخیر در فرزندآوری شده؛ تغییر اولویت زوجین در زندگی مشترک است برای مثال زمانی که اشتغال و تحصیل برای بانوان ما به عنوان اولویت خطاب میشوند به طور طبیعی فرزندآوری بعد از ۳۰ سال انجام میشود، بنابراین دولتها و حاکمیتها باید در مسائل اقتصادی و فرهنگ ورود کنند تا شاخصهای جمعیتی اصلاح شود. در بالا رفتن میانگین سن ازدواج علاوه بر مسائل اقتصادی موضوعات نگرشی هم تأثیر دارند چراکه یکسری آداب و سنن دست و پاگیر جوانان سبب افزایش هزینههای ازدواج جوانان شده است؛ بهطور مثال ما در دوره دوساله گذشته که درگیر کرونا بودیم با توجه به اینکه دورهمیها منع شد بسیاری از هزینهها برای جوانان مثل برگزاری مراسم عروسی و عقد حذف شد و جوانان هم احساس کردند که راحتتر میتوانند ازدواج کنند و برخلاف بسیاری از آمارها که در دوره کرونا کاهش پیدا کرد، آمار ازدواج افزایش پیدا کرد، لذا در کنار مسائل اقتصادی باید موضوعات فرهنگی و نگرشی را مورد ارزیابی قرار داد.