بالاخره بعد از چندین سال درگیری لفظی و اعتراض عراقیها این دولت ترکیه است که نظر خودش را بر دو دولت عراق و ایران غالب کرد و بعد از سالها شخص رجب طیب اردوغان سد ایلیسو را رسما افتتاح کرد و خنده تلخ و معناداری به این دو همسایه خودش کرد و گام محکمی بر اثبات ژاندارم بودن خودش در منطقه خاورمیانه برداشت زیرا امروزه دیگر موازنه قدرت نفت و گاز نیست امروز قدرت اول دنیا مالک آب است. اگر امروز خبرنگاری به میان مردم ایران برود و از آنان در مورد جنایتی بهنام سد ایلیسو ترکیه سوال کند قطعا آحاد جامعه از آن ابراز بیاطلاعی میکنند ولی در این بین آیا دولت ایران هم از فاجعه سد ایلیسو ترکیه خبر نداشت و بیاطلاع بود. چرا یقینا خبر داشت ولی شوربختانه تعمدا هیچ صدایی از دستگاه دیپلماسی وقت ایران بلند نشد و دولت ترکیه هم با اجرای این سد ویرانگر فقط حافظ منافع ملی خودش است. باید توجه داشت که آب رود دجله مستقیما از کشور ترکیه وارد کشور عراق میشود. کشور عراق را سیراب و در نهایت وارد تالاب هورالعظیم ایران میشود. حالا که دولت ترکیه سد ایلیسو را بر روی رود دجله ساخته است از ورود 60 درصد آب دجله به عراق جلوگیری کرده پس در نتیجه این اندک آبی که از رود دجله به عراق میرسد در طول مسیل به مصرف خود عراقیها خواهد رسید و در این بین هیچ آورد آبی نصیب تالاب هورالعظیم ایران نمیشود و همین امر سبب میشود تا قسمتهای بسیار بزرگی از تالاب هورالعظیم خشک شود. امروز که بسیاری از ایرانیان این خبر را میشنوند شاید پیش خودشان فکر کنند که دولت ترکیه چقدر خودخواهانه عمل کرده اما باید بدانیم دولت ترکیه به منافع ملی خودش فکر کرده و کاملا هم هوشمندانه عمل کرده، در این بین این دولتهای ایران و عراق هستند که نتوانستند از منافع خودشان دفاع کنند. این دو کشور منافعشان به رود دجله و فرات گره خورده است و در سالیان قبل از این یعنی قبل از احداث سد ایلیسو توسط دولت ترکیه باید به فکر منافع خودشان میبودند و با طرح شکایت علیه دولت ترکیه به دادگاه بینالمللی مانع از احداث سد ایلیسو میشدند که متأسفانه نه دولت وقت ایران و نه دولت عراق هیچکدامشان هیچ اقدامی به جهت حفظ منافع ملی خودشان نکردند و دولت ترکیه هم در سکوت محض و معنادار خبری به راحتی سد ایلیسو را احداث کرد و ضربه کاری بسیار محکمی بر پیکر نیمه جان صحرای تفتیده عراق و تالاب هورالعظیم ایران وارد کرد.کشور ترکیه در ابتدا برای ساخت سد ایلیسو با سه کشور آلمان، اتریش و سوئیس قرارداد تنظیم کرد که بر روی رود دجله سد ایلیسو را احداث کنند که جدای از بحث ذخیره آب، بتواند از سد مذکور برق تولید کند و به کشور اسرائیل برق صادرات کند و از طرفی با احداث اين سد تاریخ و تمدن چندین هزار ساله منطقه کردنشین حسن کیف که محل احداث سد است کلا از بین برود و دولت ترکیه ابدا هیچ توجهی به اين خواست مردم منطقه کردنشین نکرد تا اينکه در حین احداث اين سد با اعتراض شدید مردم کشورهای آلمان، اتریش و سوئیس بخاطر مشارکت کشورشان در اين پروژهای که عرصه تاریخی را نابود میکند مواجه شد و هر سه کشور بهخاطر اعتراض مردم کشورشان پروژه مذکور را رها كردند ولی در این بین که بیشترین آسیب را دو کشور عراق و ایران از احداث این سد میبینند هیچ صدایی شنیده نشد. به نظر میرسد در ایران هرچه درد بزرگتر باشد کمتر به چشم میآید.