تاخیر جایز نیست

در باره وضعیت نگران کننده اجتماعی و اقتصادی مرتب تذکر داده می شود و بر نگرانی‌ها افزوده می‌گردد اما سوال مهمی که اذهان مردم و به ویژه متخصصان را به خود مشغول نموده، اینکه چرا تصمیم کارساز و اقدامات چاره ساز صورت نمی گیرد؟ شاخص‌ها بسیار گویاست. درآمدهای دولت هیچ تناسبی با هزینه‌های آن ندارد و سال هاست به سطح کسر بودجه افزوده می شود و اکنون در مرز ۵٠٠،٠٠٠ملیارد تومان است و عدد نقدینگی را به سختی می توان خواند. این در حالی است که گفته می شود در ١۶ سال گذشته ١٧١ میلیارد دلار توسط بخش خصوصی از کشور خارج و در دیگر کشورها سرمایه گذاری می‌شود، سفره مردم خالی و ٧٠درصد آنها نیازمند یارانه هستند و تعداد بیکاران ١۵ میلیون و بیش از ٣٠درصد واجدین شرایط اشتغال است. فرو پاشی اجتماعی رخ داده و سطح آموزش در همه مقاطع نزول نموده است. کدام حکومت‌های با ثروت متوسط به بالا متحد ایران است و رابطه کدامیک از همسایه‌های ایران دوستانه و اطمینان بخش است؟ پیشرفت ایران در مبارزه با کرونا با کدام کشورها قابل مقایسه می‌باشد؟ وضع جنگل‌ها، دشتها، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها و در یک کلام وضعیت محیط زیست عادی نبوده و موجب نگرانی است...اینها در حالی است که ایران کشور غنی و دارای موقعیت استراتژیک است. چرا اینگونه؟ جواب روشن است. در کنار دشمنی‌های خارجی و داخلی جارجی، افراط در آرمان‌خواهی،عدم واقع بینی و فرصت سوزی دیگر مجال نیست و باید در چارجوب نظام کارهای مورد نیاز آغاز شود. جای سه موضوع در مدیریت کشور بسیار خالی است: نخست؛ تدبیر،یعنی پایان نگری، تمهید، چاره، چاره اندیشی، حزم، درایت، سیاست، شگرد، کیاست، مشورت، مشی و وسیله. اینها هنر مدیران مدبر است. اما مدبر کیست؟ صاحب‌نظر و اندیشه، بصیر، چاره اندیش، اندیشمند، با درایت، سیاستمدار، کاردان واداره کننده. لذا صرفا به دنبال مقصر گشتن در بین گذشتگان مشکلات به قوت خود باقی و مردم قانع نخواهند شد. بلکه می باید به دنبال فرصت ها بود. تحول در نیروی انسانی ممکن نمی شود، مگر در سایه شایسته سالاری از طریق صندوق رای و در یک انتخابات آزاد، رقابتی و منصفانه با دخالت حداقلی حکومت. عزیزان مسئول، سه برابر شدن خروج از ایران در سه سال به دلیل نارضایتی از وضع موجود و گسترش یافتن اعتراضات صنفی نشانه های بدی برای آینده کشور و نظام است. دوم؛ اولویت شناسی و رعایت آن. به نظر نگارنده اولین اولویت در کشور، تنش زدایی در سیاست خارجی و برچیده شدن تحریم‌هاست. واقعا در اثر تحریم‌ها ایران از چه میزان درآمد ارزی محروم مانده است؟! دومین اولویت تلاش در کاستن از نارضایتی مردم و احیای اعتماد بین دولت و ملت. سوم؛رعایت عدالت در همه زمینه‌ها. مهم‌ترین عنصر قوام بین حکومت و ملت اجرای عدالت می باشد.