با دستور مشکل خودرو حل نمی‌شود

آرمان ملی- امید کاجیان: حدود شش دهه است که خودروسازی در ایران وارد شده و همواره یکی از پر حاشیه‌ترین صنایع کشور بوده است. این حاشیه‌ها در سال‌های اخیر و شاید از زمان دولت‌های نهم و دهم رنگی تازه به خود گرفت. درست در زمانی که تحریم‌ها از اواخر دهه 80 شدت گرفت با خروج و کم رنگ شدن حضور فرانسوی‌ها در ایران، چینی‌ها از فرصت پیش آمده استفاده کردند و بخش زیادی از واردات و مونتاژ خودرو را در ایران به دست گرفتند. در حقیقت ورود بازیگری جدید در صنعت خودرو کشور که سابقا در اختیار دو شرکت بود به نظر می‌رسید بتواند تا حدودی شرایط وخیم مونتاژ کاری خودرو در ایران را تغییر دهد اما گویا رقیب چینی نیز از این بازی بدش نمی‌آمد. در سال‌های گذشته شواهد جدی وجود دارد که چینی‌ها با استفاده از فرصت‌های به‌دست آمده از تحریم توانسته‌اند حتی در میان دو خودرو ساز بزرگ کشور نیز نفوذ کنند. در حقیقت تشدید تحریم‌ها ضمن کاهش کیفیت خودروهای ساخت دو خودروساز بزرگ کشور باعث شد تا از یک سو چینی‌ها بتوانند محصولات خود را که در اروپا و آمریکا مشتری خاصی نداشتند در ایران به راحتی بفروشند و از سویی نیز قراردادهایی برای مونتاژ برخی خودرو ها مانند چانگان CS35 و دانگ فنگ H30 با آنها بستند که باز هم به دلیل شرایط خاص زمین بازی خودرو در ایران به قیمتی به مراتب بیشتر از چین و سایر کشورها در ایران به مردم فروخته می‌شوند. موضوعی که همیشه با اعتراض مردم و حتی برخی مسئولان همراه بوده است که چرا باید بابت خودرو بی‌کیفیت، چندین برابر مشابه خارجی آن پول داد. این موضوع از نگاه خودروسازان مربوط به افزایش هزینه های مواد اولیه، قطعات و سایر موارد تولید است اما گزارش «تحقیق و تفحص از عملکرد صنایع خودروسازی کشور و شرکت‌های خودروساز» در سال ۱۳۹۳ بیانگر این است که «بررسی اجمالی صورت‌هـای مـالی اساسـی دو شـرکت بـزرگ خودروسازان ایران خودرو و سایپا حاکی از خروج ایـن شـرکت‌ها از مسـیر ایفای وظایف اصلی خود (تولید خودرو) و ایجـاد انبـوهی از شرکت‌های اقماری (به ترتیب در حدود ۹۰ و ۱۵۰ شرکت) و بعضاً صوری در داخل و خارج از کشور با مدیریت‌های ماتریسی، تو در تو، پیچیده و فاقد کارآمـدی لازم یا غیر فعال است که محل جـذب منـابع انسـانی و انجـام معـاملات خاص شده‌اند و...

ادامه صفحه 6