حدود سه هفته پیش اعتراضات در عراق آغاز شده بود که علت اصلی آن اعتراض به نتایج انتخابات بود و برخی گروههای عراقی بر این باور هستند که در انتخابات تقلب رخ داده است. این گروههای عراقی بیشتر از طرفداران حشد الشعبی هستند و این اعتراضات را به منطقه سبز کشاندند که بیشتر محل استقرار دستگاههای دولتی است. به دنبال این اعتراضات، خبری منتشر که یک حمله تروریستی علیه نخست وزیر عراق رخ داده است. این حمله اگرچه با واکنشهای زیادی همراه شد اما هنوز جزئیات آن مشخص نیست. در این میان دو نگاه وجود دارد، برخی بر این باور هستند که این حمله ساختگی است و اصلا سوءقصدی رخ نداده است و برخی نیز بر این باور هستند که یک کشور ثالثی پشت این حمله قرار دارد تا عراق را درگیر تنش داخلی کنند. چالشهایی که امروز میان گروههای سیاسی عراق به وجود آمده است با این مساله همراه شده که برخی گروهها خواستار ابطال انتخابات و برگزاری مجدد آن هستند و برخی گروههای دیگر عراقی نیز بر همین روند فعلی تاکید دارند و امروز این تضاد در عراق به صورت جدی بهوجود آمده است. چالش سیاسی عراق مربوط به دو خط مشی متفاوت است که در سالهای اخیر شکل گرفته. یک خط مشی در عراق بر این باور است که باید استقلال سیاسی این کشور حفظ شود و هیچ گونه دخالت خارجی را نمیپذیرند و یک خط مشی دیگر نیز به دنبال رابطه تنگاتنگ با سایر کشورهاست. نفوذ عربستان و برخی کشورهای عربی در عراق سبب شده تا این چالش جدیتر شود و اگر امروز گروههای عراقی در مقابل یکدیگر قرار گرفتهاند به این علت است که کارشکنیها بیشتر شده است. عراق امروز جز از مسیر دموکراسی به آرامش نخواهد رسید و مشخصا اگر امروز نتیجه رای مردم پذیرفته نشود، عراق با یک خلأ قدرت مواجه میشود که مشخصا این کشور را بیشتر به سمت بحران سوق میدهد. مشخصا عراق امروز دیگر عراق 30 سال پیش نیست و نمیتوان مسیر سیاسی این کشور را به سمت یک حکومت تک حزبی پیش برد. در این حال مشارکت در عرصه سیاسی میتواند کمک بسزایی به عراق کند. امری که امروز محقق نشده است و بعید به نظر میرسد یک ائتلاف بالای پنجاه درصد در عراق شکل گیرد تا دولت جدید را با اتکا به آن شکل داد. در این میان مصطفی الکاظمی نیز بر این باور است که یک انتخابات آزاد و خوب را برگزار کرده است و بر همین اساس انتظار دارد تا برای یک دور دیگر نیز به عنوان نخست وزیر انتخاب شود که این امر با توجه به تنشهای چند روز اخیر عراق در هالهای از ابهام قرار گرفته است. آینده سیاسی عراق در کوتاه مدت مشخصا خوب نخواهد بود زیرا همه بر این باور هستند که راهکار برون رفت از بحران یک تفاهم کلان است اما خط و مشیها هنوز فاصله زیادی در عراق دارد.