مازوتسوزی از مباحثی است که ریشه آن به مدیریت سوخت در نیروگاهها مربوط است و به عبارتی چون در زمینه مدیریت با مشکلاتی روبهرو هستیم نیروگاهها ساده ترین راه را برای حل مشکلات انتخاب کردهاند که همان مصرف مازوت است. یعنی مازوت، حرارت و انرژی گرمایی بالایی ایجاد میکند و این ویژگی موجب شده تا این سوخت در نیروگاهها و صنایع محبوب شود و در کشور ما علیرغم تاکید متخصصان محیط زیست بر استفاده نکردن از این نوع سوخت، بازهم شاهد مازوتسوزی در برخی کلانشهرهای کشور هستیم. عادیسازی مصرف مازوت به دو عامل نیاز دارد. اول اینکه نیروگاهها توان تولید گاز مورد نیاز را ندارند و دوم اینکه آنقدر مازوت تولید شده که چارهای جز مصرف آن ندارند اما باید گفت که مازوتسوزی فقط منجر به از بین رفتن سلامت مردم میشود. ورود مازوت به محیط زیست آثار مخربی دارد از جمله اینکه زمانی که این مواد به خاک یا آبهای سطحی میرسند، در آب و خاک حل میشوند و این ترکیبات سمی میتوانند تا بیش از یک دهه در خاک باقی بمانند. از طرفی با توجه به اینکه نیروگاههای حرارتی در نزدیکی شهرها مستقر هستند و استفاده از مازوت در آنها وجود دارد که این مساله موجب قرارگیری انسان در معرض ترکیبات سمی میشود و در نهایت سلامت افراد به خطر میافتد. بر اثر سوزاندن سوختهای فسیلی حاوی مازوت، ترکیبات Sox منتشر میشود که بخش بیشتر آن SO2 است و این گاز سمی برای سلامت افراد ضرر دارد. این گاز در غلظتهای پایینتر، درد قفسه سینه، مشکلات تنفسی، قرمزی چشم و افزایش احتمال بروز بیماریهای قلبی و تنفسی به همراه دارد. مصرف سوخت مازوت یک فاجعه محیط زیستی است و نباید استفاده از این سوخت به امری عادی تبدیل شود. بنابراین باید اصلاح الگوی مصرف در دستور کار قرار بگیرد و راهکارهایی اتخاذ شود که بتواند راندمان نیروگاهها را افزایش دهد تا آنها به سوخت اضافی احتیاج نداشته باشند. وزارت نفت و وزارت نیرو باید راهکارهای کوتاهمدت و بلندمدت داشته باشند تا این معضل مرتفع شود.