نــــگاه
اگر طرح انتقالِ آبی در کشور اجرا نمیشد!
ادامه از صفحه یک / شگفتانگیز و باورنکردنی است؛ نه؟از آن شگفتانگیزتر آنکه ایران سالهاست نمایندهای عالیرتبه در اجلاس تغییر اقلیم نمیفرستد و کاملاً منفعلانه عمل میکند تا دیگران برایش تصمیم بگیرند! و از آن شگفتآورتر آنکه به دلیل موقعیت جغرافیایی ایران، کشور ما در شمار آن دسته از کشورهایی قرار دارند که میزان خسارتشان از جهانگرمایی در بیشینه خود است. خلاصه اینکه همه همت دولتمردان ما در خوشبینانهترین حالت، شبیه افرادی ست که نیت کردهاند توله خرس را نجات دهند، اما در میانه راه ترسیده و او را از پرتگاه به پایین پرت میکنند! وقت چندانی نداریم، کاش متوجه میشدیم که این تو بمیری از آن تو بمیریها نیست و واقعاً خواهیم مرد!
اصلاحطلبان نه سکوت ،نه سخن !
ادامه از صفحه یک / شاید دیگــر جبههای وجود نداشته باشد که بخواهد کاری ازپیش ببرد. ما چیزی بهنام مدیریت شکست هم داریم. مدیریتی که پس از هر شکستی به شناخت دقیق وضع موجود، میزان خسارتهای وارده، نیروهای باقی مانده میپردازد و بعد از شناخت دقیق ضعفها و علتهای شکست با اراده، همت، انگیزه و برنامه جدید برخاستن از نقطهای را آغاز و از شکست بهعنوان بسترو سکویی برای پیروزی بهره میجوید. با وجود فراغتی که درحال حاضر نصیب اکثر اصلاحطلبان شده است محترمان و بزرگان وقت وحوصله خواندن انتقادها و پیشنهادها را ندارند وگویی در نظرشان همه چیز مکشوف است و نیازی نمیبینند که از احقار وگوشهنشینان استماع سخنی داشته باشند. شاید همین چندجمله هم درنظرایشان نیاید و مخاطبی پیدا نکند.
گفت و گو آیین درویشی نبود
ور نه با تو ماجراها داشتیم
جالب اینکه اصلاحطلبان ازدولت آقای روحانی همین رفتاررا دیدندوهرچه نصیحتش کردندیا به وی نرسیدوبه دربسته خورد یا به آن وقعی نهاده نشد(حتی در زمینه اپیدمیکرونا که سلایق سیاسی چندان درآن مدخلیت نداشت)! بههرحال ما ازهرسو در بدزمانهای قرار داریم و مردمان به زنده ماندن خویش ادامه میدهند وگویا تاکنون هم از غیب رحمیشده و چرخ کشور به هرحال فعلا میچرخد!
