احساس بیماری و ناخوشی، تحریک و احساس ناراحتی در معده بهویژه در گوشه بالای سمت راست، خستگی و بیحالی، زردی، قسمت سفید چشم، ادرار تیرهرنگ، مدفوع کمرنگ، دلدرد و حالت تهوع همراه با استفراغ یا بدون استفراغ را اگر در کودکان مشاهده کردید باید در اسرعوقت به پزشک مراجعه کنید. معاینه فیزیکی میتواند تورم و بزرگشدن کبد را نشان دهد یا ندهد، از جمله مواردی است که میتواند به تشخیص هپاتیت در کودکان کمک کند، همچنین آزمایش خون برای بررسی آنزیمهای کبدی که هنگام آسیب کبدی یا عفونت کبد افزایش مییابد، توصیه میشود. انجام آزمایش خون برای بررسی وجود هر یک از پنج ویروس ایجادکننده هپاتیت لازم است، در مواقعی نمونهبرداری از کبد برای تایید التهاب مشکوک در هنگامیکه سایر آزمایشها نتیجه درستی ارائه ندهد، تجویز میشود تا میزان دقیق آسیب کبدی تعیین شود. برای جلوگیری از عفونت، کودکان یا هر کسی که قبلا واکسینه نشدهاند، باید علیه هپاتیت Aو B واکسینه شوند، هیچ واکسنی علیه هپاتیت نوع C ،D و E وجود ندارد، لذا پس از بروز هپاتیت، درمانی برای آن وجود ندارد بلکه روشهای درمانی که برای آنها صورت میپذیرد برای جلوگیری از آسیب بیشتر به کبد و تسکین علائم است . بیشتر موارد هپاتیت حاد با گذشت زمان برطرف میشوند، برای هپاتیت خودایمن میتوان از داروهای خاص برای کنترل سیستم ایمنی بیش از حد فعال شده استفاده کرد. هپاتیت در کودکان میتواند بسیار سریع گسترش یابد و کشنده باشد، این بیماری میتواند باعث آسیب دائمی در کبد شود، برای بیماران هپاتیت بسیار مهم است که رژیم غذایی خود را با خوردن انواع مواد غذایی مناسب رعایت کنند. رژیم غذایی باید مناسب سلامت کبد باشد، غذاهایی که باعث میشوند، کبد بیشتر کار کند باید از رژیم غذایی حذف شود. زیرا خوردن این غذاها روند بهبودی بیمار را به تعویق میاندازد.