شب ابراهیم وحیدزاده با حضور برخی از اعضای کانون کارگردانان و با اجرای داریوش فرهنگ در موزه سینما برگزار شد. محسن امیریوسفی رئیس کانون کارگردانان سینما بهعنوان اولین سخنران این مراسم در ابتدای صحبت بیان کرد: برگزاری شب کانون کارگردانان درواقع پایان دوران فعالیت و ورود به دوران پیشکسوتی نیست بلکه مانند روزی است که آنها دوباره بدرخشند و این مسیر را ادامه دهند. در ادامه ویدئویی از سیروس ابراهیمزاده پخش شد. خسرو دهقان منتقد سینما بهعنوان دیگر سخنران این مراسم بیان کرد: از زمان دوستی من با او حدود ۵۰ سال میگذرد. دوستی ما از جنبه کار بوده و آدم آراسته و مرتبی است همانطور که در کارش هم همینطور است. ریشههای آثار او در سینمای آزاد و مستقل است و از تئاتر تا فیلم آموزشی، کوتاه، مستند و طنز و تدریس را در کارنامه کاری خود دارد. ابراهیم وحیدزاده خود هم از موسسان و پایهگذاران سینمای آزاد و هم از رهروان آن است. سپس ابراهیم وحیدزاده گفت: فکر میکردم قرار است من نفر آخر باشم که برای سخنرانی میآیم، من از سال ۹۱ تاکنون گاهی داستان کوتاه مینویسم. او سپس داستان کوتاه طنزی را بهنام «مردن، خفتن و یا شاید خواب دیدن» که به گفته خودش اسمش تراژیک است اما محتوا طنز است که کنایه به سالهای فعالیت نداشتن او داشت. عزیزا... حاجیمشهدی منتقد سینما بهعنوان سخنران بعدی این مراسم، گفت: او سینما را با فیلمکوتاه آغاز کرد ولی او برعکس همه کسانی که چند فیلم کوتاه میسازند و میخواهند به فیلم بلند و سینمایی برسند او هرگز این شتاب را از خود نشان نداد. او از ۲۲ سالگی که وارد سینما شد حدود دو دهه به فیلم کوتاه، تئاتر، داستاننویسی و فیلمهای آموزشی میپردازد. به همین دلیل وقتی سال ۶۶ «تحفهها» را میسازد آنقدر حرفهای است که با وجود آنکه فیلم اولش است از بازیگران چهره استفاده میکند و این اعتمادبهنفس او را نشان میدهد. در پایان مراسم لوح تقدیری با حضور مهران عباسی مدیرعامل موزه سینما، محمدعلی نجفی و علی ژکان از طرف موزه سینما و سازمان سینمایی به ابراهیم وحیدزاده اهدا شد.