دولت سیزدهم، دولتی اصولگرا و نماینده اصولگرایانی است که حتی قبل از امضای برجام مخالفت خودشان را با امضای آن اعلام کردند. برجام را محدود کننده حقوق ایران و سلب کننده آزادی عملهایی که سایر کشورها برخوردار هستند، از ایران میداند و تمایلی هم به بازگشت به برجام ندارند. تحریمهای فعلی ارتباط مختصری به برجام دارد، علت اصلی تحریمها حمایت آمریکا از اسرائیل در برابر تهدید ایران به نابودی رژیم صهیونیستی است. نه آمریکا دست از حمایت اسرائیل بر میدارد و نه اصولگرایان جمهوری اسلامی شعار نابودی اسرائیل را رها میکنند. بنابراین تا وقتی که کار به مرحله خطرناکتری نرسد همین وضعیت فعلی ادامه پیدا خواهد کرد. وضعیت خطرناکتر هم زمانی رخ میدهد که احساس کنند ایران در آستانه دستیابی به پیشرفتهای جدید است و چون قصد و نیت در مورد اسرائیل را هم قبلا اعلام کرده است؛ این شعار را نوعی اعلام جنگ تلقی میکنند و برای توجیه خودشان هر نوع اقدامی را، اقدامی دفاعی و واکنشی تلقی می کنند. تا چه اندازه این جنبه تهدید دارد برای عقب نشینی و تا چه اندازه واقعیت دارد؛ بستگی دارد که تا چه اندازه تهدید ایران به نابودی اسرائیل جدی است. اکنون یک جنگ طولانی به صورت عملی در میدان وجود دارد. هم در جنوب لبنان با برتری حزبا...، هم در بخشهایی در سوریه و هم در بخشهایی در باریکه غزه و همچنین جنگ یمن هم بیارتباط با این قضیه نیست. بنابراین اینکه آمریکا تحریمهای خودش را بردارد؛ این تحریمها بهخاطر تهدیدهای ایران وضع شده است، قابل اجراست و به صورت مبادله تحریم در برابر تهدید ولی به صورت تحریم در برابر هیچ. این به معنی عدم تمایل به ادامه مذاکرات و گره زدن مذاکرات به شرطهای تقریبا محال است. روسها بیش از اروپاییها و غربیها به موجودیت اسرائیل متعهد هستند(20درصد جمعیت اسرائیل روس تبار است و ارتباط گسترده با روسیه دارند) و چین هم روابطش با اسرائیل، ایالات متحده آمریکا و غرب به مراتب بیشتر از ایران است. هم چین و هم روسیه تحریمهای آمریکا در مورد ایران را اعمال میکنند و فقط دریچههایی برای منافع خودشان باز میکنند، به خصوص به صورت پایاپای نفت مبادله میکنند و یک شرایطی را هم متقابلا تحمیل میکنند و تجارتی را انجام میدهند. جنبه سیاسی رفتار این دو کشور خیلی کم است و در شش قطعنامهای که در شورای امنیت پیش از امضای برجام علیه ایران به تصویب رسیده است، چین و روسیه به این قطعنامهها رای دادهاند. روسیه رسما اعلام کرده است که آتشنشان ایران نخواهد شد؛ اولا اتهام آتش افروزی را به ایران میزند، ثانیا بدون اینکه تصریح کنند آیا ایرانیها خلف وعدهای کردهاند و یا به تعهداتشان عمل نکردهاند و یا پیمان اتحادی بوده که جمهوری اسلامی رعایت نکرده است، گفته است که آتشنشان ایران نخواهد شد.