هم‌اندیشی زنان بدون حضور زنان

آرمان‌ملی - مطهره شفیعی: روز گذشته پوستر یک نشست دانشگاهی منتشر شد که نامش «هم‌اندیشی خواهران دانشگاه‌های تهران» بود. بر اساس آنچه منتشر شده، این نشست ویژه فعالیت تشکیلات، جذب و ساماندهی پژوهش‌های فناوری، جهادی و فرهنگ‌سازی است و ظاهرا متولی برگزاری آن بسیج دانشجویی دانشگاه تهران بوده است. اما چرا این نشست حاشیه‌ساز شد؟ نشست خواهران بدون سخنرانی خواهران! همین موضوع سبب تعجب بسیاری از افراد شد. در پوستر منتشر شده نام محمد‌حسین دهقانی به‌عنوان مدیرعامل پژوهشگاه برنا، محمدعلی شکرچی به‌عنوان مسئول سامانه کالک، جواد تاجیک در قامت مسئول سابق قرارگاه مردمی تحولات اجتماعی خاتم‌الانبیا، کمیل خجسته مدیرعامل موسسه تبیان و رضا غلامزاده مسئول حمایت از حرکت‌های جهادی و مردمی بنیاد علوی به‌عنوان سخنرانان ذکر شده است. چهار مرد، سخنران یک نشست که عنوان هم‌اندیشی خواهران دارد و اثری از نام یک زن در میان سخنرانان دیده نمی‌شود!

طرح‌هایی متضاد با عنوان نشست

از سوی دیگر باید به موضوعاتی توجه شود که برای طرح در این نشست در نظر گرفته شده بود که یکی از آنها «چگونگی جذب در شرایط کرونایی» بود. با توجه به محدودیت حضور زنان در این نشست این سوال مطرح شد که چگونه از یک‌سو سیاست حذف زنان در دستورکار است و از سوی دیگر جذب نیرو یکی از موضوعات مطرح در این نشست تعیین شده است. موضوع دیگر که به‌عنوان مبحث مطرح در این نشست عنوان شده «بررسی ادبیات مساله محور» است. نخست باید به این سوال پاسخ داده شود که ادبیات مساله محور تا چه اندازه در سال‌های اخیر مورد توجه اصولگرایان قرار داشته که اکنون نیاز به بررسی آن دارند. همچنین با توجه به‌عنوان نشست که هم‌اندیشی خواهران است این سوال مطرح می‌شود که مردان چگونه قرار است به مساله محوری در موضوعاتی بپردازند که ویژه زنان است. موضوع دیگر آسیب‌های اجتماعی و کلیات فرهنگ‌سازی است که این بخش قابل‌تامل است زیرا افرادی می‌خواهند به این موضوع بپردازند که اقدام به حذف زنان از نشستی کردند که به نام زنان است و همین موضوع یک آسیب اجتماعی و فرهنگی به نام نادیده گرفتن توانایی زنان است.

زنان خط قرمز جریان اصولگرایی

اصولگرایان در عرصه سیاست و قدرت هم سعی در نادیده گرفتن زنان دارند به‌عنوان نمونه در زمان انتخابات ریاست‌جمهوری 1400 بود که همگان بر توانایی‌های مرضیه وحید‌دستجردی وزیر بهداشت دولت احمدی‌نژاد برای تصدی ریاست‌جمهوری تاکید می‌کردند اما اصولگرایان سعی کردند این واقعیت را نادیده بگیرند به نحوی که در نهایت در جمع اصلاح‌طلبان برای حمایت از دستجردی رای‌گیری شد. در شورای شهر هم اصولگرایان قائل به آن نبودند که یک زن در جایگاه هیات‌رئیسه این نهاد شهری حضور داشته باشد و زنان تنها بر کرسی عضو عادی نشستند. این در حالی بود که در شورای شهر پنجم برای تصدی سمت منشي‌هاي هيأت رئيسه شورا الهام فخاري، بهاره آروين و زهرا نژادبهرام نامزد شدند. پس از اخذ رأي با ورقه و به صورت مخفي الهام فخاري (9) رأي، بهاره آروين (14) رأي و زهرا نژاد‌بهرام (16) رأي (از مجموع بيست و يك رأي مأخوذه) را كسب نمودند كه در نتيجه زهرا نژادبهرام و بهاره آروين با اكثريت آرا به عنوان منشي‌هاي هيأت‌رئيسه در سال سوم از دوره پنجم شوراي اسلامي شهر تهران انتخاب شدند. در مورد دیگری که اخیرا رخ داد اعتراض اصولگرایان به پوشش اعضای تیم ملی فوتبال دختران بود که یک رسانه‌ اصولگرا با «مردانه» نامیدن لباس تیم ملی فوتبال زنان ایران به آن معترض شد! فارس نوشته بود: « براساس تصاویر، لباس رسمی اعزام این تیم، کت‌وشلواری برخلاف عرف فرهنگی و اجتماعی کشور بوده است. تیم‌های ملی کشورمان در رشته‌های مختلف، همواره با لباس‌هایی با قواعد مشخص در رویدادهای بین‌المللی و برون‌مرزی شرکت کرده‌اند که تشکیل یافته از یک عرف و ادب ملی و دینی بوده اما فدراسیون فوتبال به یکباره مبادرت به تهیه کت‌وشلوارهایی کرده که بیشتر مردانه بوده تا جهت لباس رسمی بانوان ملی‌پوش. این موضوع که در کنار بی‌توجهی به عرف کشور و آداب اعزام‌های برون‌مرزی ورزش روی داده، با کج‌سلیقگی نیز همراه بوده است. این موضوعات موجی از واکنش‌های منفی و انتقادی را در پی داشته که به نظر می‌رسد بایستی فدراسیون فوتبال در جهت اصلاح این اشتباه، اقدامی فوری کند.» در نهایت هم ورود‌ممنوعی بود که به زنان برای حضور در کابینه سیزدهم نشان داده شد. برخی این امیدواری را داشتند که با توجه به تغییر شرایط جامعه و تایید افزایش تاثیرگذاری زنان در کشور، جایگاهی در اختیار زنان قرار بگیرد مانند دولت احمدی‌نژاد که مرضیه وحید‌دستجردی وزیر بهداشت شد. فاطمه راکعی در این باره گفته بود: «به فرض اینکه خانم‌هایی کاملا از طیف تندروی اصولگرا برای حضور در کابینه رئیسی انتخاب می‌شدند، حداقل نشان‌دهنده این بود که در دولت جدید، اعتقاد و اعتنایی نسبت به حضور زنان در رده‌های بالای مدیریتی وجود دارد و احترام، شأن و معنایی را برای حضور زنان در این سطوح قائل هستند. عدم حضور زنان در کابینه به معنای نادیده گرفتن تلاش بیش از ۴۰ سال نیمی از جمعیت کشور برای نیل به حقوق مسلم انسانی و اجتماعی خودشان است، فارغ از اینکه به چه جناح فکری تعلق دارند.»