سونامی زمین خواری در مازندران

در طی سال‌های اخیــر و با افزایش زمین خواری در استان مازندران، این افزایش را می‌توان به نوعی «سونامی» نامید. موضوعی که با سایر استان‌ها متفاوت است، زیرا ارزش زمین در مازندران به خاطر شرایط اقلیمی خاص این منطقه بسیار بالاست. از طرفی امکان فراهم شدن کشاورزی اقتصادی برای مردم استان ایجاد نشده است. اکنون بهره مندی مردم از زمین 2000 متری در مازندران ممکن است به دو میلیون تومان نیز نرسد، در صورتی که قیمت زمین در برخی مناطق کشور متری 2 میلیون تومان است. در شرایط کنونی سازوکاری برای تعریف بخش کشاورزی و غیرکشاورزی لازم است تا کشاورزان ناچار به فروش زمین‌های خود نشوند. در قانون جدید مجلس به نام طرح تقویت امنیت غذایی و رفع موانع تولیدات کشاورزی، تمهیداتی اندیشیده شده است تا کشاورزی به شکل اقتصادی درآید. به‌عبارتی با این طرح، کشاورز می تواند در 2 هزار هکتار زمین به اندازه حداقل 20 درصد آن در صورت فروش، درآمد داشته باشد. باید به مازندرانی‌ها تسهیلات مناسب داد، کاربری مصارف مرتبط با بخش کشاورزی تعلق گیرد و کار کشاورزی برای کشاورزان تضمین شود. اکنون چگونه می‌توان کشاورزان را به این وا داشت که زمین‌شان را نفروشند، اما فقط 2 میلیون تومان از آن بهره ببرند؟ مازندران به دلیل شرایط اقلیمی بکر، مزیت گردشگری خوبی دارد. مردم کشور ما دوست دارند در مازندران برای خود امکانات رفاهی و تفریحی مهیا کنند، برای این مسأله می‌توان در بخش‌هایی از مازندران که از نظر کشاورزی کم بازده، کوهستانی، شن زار و ساحلی است و امکان کشاورزی نیز در آنها وجود ندارد، حوزه گردشگری را تقویت کرد تا مزیت استفاده از این بخش به دست مردم مازندران برسد. موضوع دیگر آن لازم است دستگاه‌های نظارتی نیز به مواردی که ذکر شد عمل کنند. برای کشاورز باید زندگی قابل قبول اقتصادی ایجاد کرد، ضمنا دستگاه‌های نظارتی موظف‌اند تا قبل از این که فردی زمین اش را به شکل غیرمجاز بسازد، اعمال قانون کنند. نباید وضعیت به گونه‌ای باشد که پس از تخریب محیط زیست استان و ساخت و ساز ویلا در آن منطقه، بعدها به فکر تخریب و اعمال قانون افتاد. ابتدا باید تکلیف مازندران از نظر بهره وری زمین‌های کشاورزی مشخص شود، مردم مازندران باید از زمین های کشاورزی شان 10 برابر چیزی که دارند بهره مند شوند، در این صورت کمتر کسی به فکر فروش زمین کشاورزی خود می افتد. نکته دیگری که باید به آن توجه شود، موضوع سند نداشتن زمین‌های کشاورزی است. اکنون برخی کشاورزان که به عنوان مثال 2 هکتار زمین دارند، فاقد سند کشاورزی هستند، وضعیت به گونه‌ای است که کشاورز نمی‌تواند با سند زمین اش 50 میلیون تومان از بانک وام دریافت کند! 90 درصد از زمین‌های کشاورزان استان مازندران که همه دارایی‌شان به حساب می‌آید و از آن می‌توانند به عنوان ارزش افزوده استفاده کنند فاقد سند هستند. باید به کشاورزان تسهیلات کم بهره داد. در بین کسانی که در حوزه‌های مختلف وام می‌گیرند، کشاورزان کمترین بهره و سود را دریافت می‌کنند. در اکثر کشورهای دنیا به‌خصوص در کشورهای پیشرفته، سطح زندگی کشاورز از طبقه مرفه جامعه کمتر نیست، سوال اینجاست که وضعیت کشاورز در ایران چگونه است؟ کشاورز اعلام می‌کند که 10 هزار متر زمین دارد اما به اندازه ملک یک خیابان درآمد ندارد. باید برای مازندران برنامه‌ای ریخته شود که علاوه بر بهره‌وری کشاورزان، از صنعت گردشگری استان نیز برای مازندرانی‌ها استفاده شود. اکنون جنگل‌ها به دلیل عدم نظارت مناسب دستگاه‌های متولی، به تنفس 10 ساله رفته و بسته شدند، این وضعیت باعث شد تا کشاورزان بیش از پیش متضرر شوند. در حالی که کشاورزان در تامین زنجیره غذایی کشور نقش عمده‌ای دارند، اما منزلت اجتماعی خود را از دست داده‌اند. باید مجلس و دولت با رعایت قانون ارزش بیشتری برای کشاورزان قائل باشند، اینکه برای ساختن یک انباری در زمین کشــاورزی، جلوی کشاورز گرفته شود که حتی نتواند برای فرزندش سرپناه بسازد و از طرفی منبع درآمدی برای او وجود نداشته باشد، صحیح نیست.