تاثیر استفاده از رنگها برای افراد، گروههای سنی و جنسیتها متفاوت است. همچنین مختلفبودن رنگهای مورداستفاده در هر محیط بر هر فردی، تاثیر متفاوتی دارد. تاثیر استفاده از رنگهای گوناگون توسط افراد عادی و آنهایی که دارای اختلالات روانی هستند مختلف است. رنگهای روشن مانند سفید، صورتی، یاسی و... جزو رنگهای آرامشبخش هستند. اما فردی که دارای اختلالات روانی است، در محیطی که رنگ سفید یا صورتی و یا زرد استفاده شده باشد، دچار بیقراری شده و ناآرام میشود. این نکته نیز حائز اهمیت است که اگر این افراد در معرض رنگ تیره و یا مشکی قرار گیرند، بازهم بیقرار میشوند. در نتیجه بهطوردقیق نمیتوان گفت افرادی که دارای حالات روحی مختلف و یا دارای اختلالات روانی هستند اگر در معرض رنگهای روشن و شاد قرار گیرند، حال آنان بهبود پیدا میکنند، بلکه ابتدا باید تشخیص داد اختلال روانی از چه نوعی است و سپس براساس آن، رنگ موردنظر را در پوشش و وسایل زندگی به کار برد. تشخیص نوع اختلال توسط متخصص، در بهکارگیری رنگها بسیار کمککننده است. حتیالامکان افرادی که دارای اختلالات روانی هستند نباید در مکانهایی با دیوارهای روشن قرارگیرند، بلکه این افراد باید در معرض رنگهای طیف خاکستری- آبی قرار گیرند، زیرا در معرض این طیفبودن موجب افزایش دریافت و گیرایی آنها میشود. توصیه میشود کودکانی که دارای اختلال روانی هستند در معرض رنگهای کرم و زرد تا قهوهای قرار گیرند. اگر فردی دچار اسکیزوفرنی باشد براساس دوره زمانی و دوز مصرفی دارو، اثر رنگها بر او متفاوت است. البته در این مورد باید به سبقه خاطرهای که موجب پیدایش این اختلال در فرد شده به جهت تاثیر بهسزایی که دارد توجه شود. ممکن است رنگی که در محیط و یا توسط فرد دیگری استفاده میشود خاطرهای را برای شخص تداعی کرده و محرک انجام حرکتی شود که مناسب محیط و شرایط نباشد. دلیل اینکه گاهی اوقات حال کودک در رستوران بد و نامساعد میشود این است که رنگهایی که در فضای رستورانها است موجب تحریک سیستمهای عصبی و تهییج فرد شده و به همین جهت قرارگیری در فضای برخی رستورانها باعث تحریک کودکان و افراد دارای اختلال روانی میشود. باید توجه داشت که رنگها براساس نوع اختلال بر افراد اثر میگذارند. اثرگذاری رنگ بهعنوان پوشش برای شخصی که دارای اختلال است، با رنگ پوششی که در محیط و یا توسط افراد دیگر استفاده میشود، متفاوت است.