سیدابراهیم رئیسی از ماهها قبل میتوانست با بررسی بیشتر کابینه بهتری به مجلس معرفی کند و یکی از نمایندگان مجلس در نقد کابینه معرفی شده نیز این امر را مورد تذکر قرار داد. همین اتفاق سبب شد تا به دور از مسائل کارشناسی به گونه ای مباحثی مطرح شود که گویا میتوانند بدون حل و فصل مشکل تحریم، بر معضلات اقتصادی و معیشتی مردم و جامعه فائق آیند. در سالهای گذشته همواره نقد سنگینی علیه دولت روحانی در حوزه اقتصاد وجود داشت و انتظار میرفت تا با توجه به این انتقادها دولت سیزدهم یک تیم اقتصادی قوی با برنامه خوب و مدون راهی مجلس و پاستور کند اما مشخصا این اتفاق نیز رقم نخورده است. در اظهارات همه وزرای دولت سیزدهم هیچ برنامه خوبی در حوزه اقتصاد، فرهنگ و معیشت دیده نمیشود. هیچ ایدهای وجود ندارد و این خطر را ایجاد میکند که شاید دولت درگیر روزمرگی شود. امروز کرونا نیز شرایط را سخت کرده است و دولت باید در این عرصه نیز فکری اساسی میکرد اما برای این عرصه نیز برنامهای از سوی دولت رئیسی مطرح نشده است. همه انتظار داشتند که منتقدان اصلاحات و دولت اعتدالی امروز برنامه خوبی داشته باشند و از کلی گویی و شعار دوری کنند. شعار نیاز مردم را برطرف نمیکند و کمکی هم به حل مشکلات کشور نمیکند و دولت سیزدهم باید این اصل را مدنظر قرار دهد. در جایی شنیده شده است که رئیس جمهوری شناختی از وزرا نداشته است و یک تیم تصمیم گیر این افراد را مشخص کرده است. باید توجه داشت که کابینه دولت سیزدهم فرد شاخص و دارای ایدهای ندارد که امروز کشور را از این بحران خارج کند. برای مثال در دولت قبل آقای ظریف با یک ایده وارد دولت شد و این تصمیم گرفته شد تا با سیاستی گفت و گو محور کشور را از تنگنا خارج کنند. مشخصا کابینه دولت سیزدهم امروز چهره شاخصی ندارد که بتواند همچون ظریف مسیری جدید در پیش روی کشور قرار دهد. دولت سیزدهم تا این لحظه مشخص نکرده برجام را میخواهند یا نمیخواهند. در یک برهه زمانی به آن حمله میکردند و امروز میگویند آن را میخواهیم اما به شکل دیگری. امروز دولت میگوید که میخواهد با کشورهای همسایه ارتباط برقرار کند، اما به این توجه نمیشود که ارتباط با کشورهای منطقه در گرو به نتیجه رسیدن مذاکرات وین است. امروز دکترین در کابینه سیزدهم وجود ندارد. ترکیه نیز زمانی مثل ما با بحران رو به رو بود اما با کمک چهرههای موثر خود و با کمک معمار جدید ترکیه توانست از بحران عبور کند. امروز کابینه دولت سیزدهم چهره شاخصی ندارد که ایران را از بحران اقتصادی عبور دهد. حتی چهرهای همچون اسحاق جهانگیری را نیز ندارند که دولت را صحیح مدیریت کند. در دولت رئیسی یک هویت معلوم و مشخص قابل درک نیست و این مشکل ساز میشود.