عیوبانکساری در چشم به چند دسته تقسیم میشوند؛ یکی از انواع آن، نزدیکبینی است. در این شرایط فرد از عینکهای منفی استفاده میکند و اجسام نزدیک را بهطورکامل و واضح میبیند اما برای مشاهده اشیا و یا افرادی که دور هستند، مشکلاتی دارد. یکی دیگر از انواع عیوبانکساری چشم، دوربینی است که فرد از عینکهای مثبت استفاده میکند و اجسام و افرادی که در فاصله دورتر قرار دارند را بهتر از نزدیک میبیند. آستیگمات از دیگر عیوبانکساری چشم بهشمار میآید که در این شرایط عیبانکساری چشم در دو راستای مختلف، متفاوت است و قرنیه چشم حالت کروی خود را از دست میدهد. امروزه با در اختیارداشتن دستگاههای لیزری مدرن اکثر عیوبانکساری قابلاصلاح هستند؛ اگرچه این روش درمان، بیشتر روی افراد نزدیکبین که از عینکهای منفی استفاده میکنند، اثرگذار است. اگر ضخامت قرنیه فرد مناسب باشد تا ۱۰ نمره میتوان شماره عینک را اصلاح کرد، البته فقط زمانیکه عیبانکساری فرد ثابت شده باشد. افراد دوربین که از عینکهای مثبت استفاده میکنند، عموما برای عملهای اصلاح عیوبانکساری مناسب نیستند و در مقابل افرادی که مشکل آستیگمات دارند، گزینههای خوبی برای عملهای اصلاح عیوبانکساری چشم هستند. روشهای مختلفی برای اصلاح عیوبانکساری با استفاده از دستگاه لیزر داریم. یکی از این روشها لازک یا PRK است که در آن برشی در سطح چشم ایجاد نمیشود و عوارض و احتمال برگشت کمتری دارد، ولی ممکن است فرد دچار سوزش بعداز عمل و درد در ناحیه چشم شود، در این شرایط بهبود چشم نیز بهصورت تدریجی حاصل میشود. در روشهای دیگر اصلاح عیوبانکساری چشم، قرنیه برش داده میشود. از مزایا این روش بهبود سریعتر و دردهای کمتر بعداز عمل است اما در این روش بهعلت برشی که در قرنیه میخورد، عوارض بیشتری در این ناحیه بهوجود میآید. یکی از اصلیترین نگرانیهایی که برای افراد بعداز عملهای اصلاح عیوبانکساری بهوجود میآید، نگرانی از احتمال برگشت عیوب با توجه به سن و ضخامت قرنیه فرد است، باید گفت اکثر این عملها پاسخ مثبت به بیمار میدهند و فرد برای همیشه از عینک رها میشود و احتمال بازگشت آن بسیارکم است.