آرمان ملی- سهیل ثابت: پس از گمانهزنیهای بسیار در خصوص آرایش و چینش کابینه دولت سیزدهم رئیس جمهور لیست وزرای پیشنهادی خود را به مجلس فرستاد که به همه گملانهزنیها پایان دهد و مجلس نیز کار خود را برای بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی آغاز کند. باید دید مجلس و نمایندگان چگونه با کابینه پیشنهادی رفتار خواهند کرد. آیا در مواجهه با وزرای پیشنهادی انقلابی عمل میکنند یا با لابیهای پشت صحنه همه وزرا رای اعتماد خواهند گرفت. در این راستا برای بررسی کابینه، حواشی آن و نحوه نگرش مجلس «آرمانملی» با سعید شریعتی فعال سیاسی اصلاحطلب و عضو حزب اتحاد ملت به گفت و گو پرداخته است.
با توجه به اظهارات رئیس جمهور مبنی بر تشکیل کابینهای قوی، کارآمد و فراجناحی به نظر میرسید شاهد نفرات دیگری در کابینه باشیم اما معرفی وزرای پیشنهادی باعث شده تا طی هفتههای گذشته انتقاداتی به کابینه مطرح شده وارد شود؛ تحلیل شما از کابینه سیزدهم چگونه است؟
این باعث خوشحالی نیست که دولتی که با اسم دولت جمهوری اسلامی تشکیل میشود دولت ضعیفی باشد. حتی اگر از جناح رقیب هم تشکیل میشود، این دولت باید در راستای اینکه حافظ منافع ملی و کارآمدی دستگاه اجرایی کشور است حتی اگر جناح مقابل سیاسی ماست، علاقه مندیم که دولتی قوی باشد و حتی همان وعدههایی که خودش به جامعه داده و از بخشی از جامعه رای گرفته و اختیار اداره کشور به آنها سپرده شده از خود کارآمدی نشان دهد. ولی متاسفانه آنچه که من شاهد هستم برخی افراد و شخصیتهایی که برای اداره وزارتخانههای دولت معرفی شدند حقیقتا با موقعیت و وضعیت کشور، دستگاه اجرایی، نیازها و مطالبات ملت از قوه مجریه در آینده نزدیک و میان مدت به هیچ عنوان تناسب لازم را ندارد. از همین مجلسی که بیش از 80 درصد آن پیش از انتخابات نامه نوشته و از آقای رئیسی حمایت کرده و عملا یکپارچگی و یکدستی خود را با حمایت از آقای رئیسی اعلام میکنند مکرر و اکنون در جریان رسیدگی به صلاحیت وزرا برای اخذ رای اعتماد برای کسب کرسی وزارت از زبان نمایندههای مخالف شنیده میشود که این وزرای پیشنهادی در حد مدیرکل هم نیستند. واقعیت این است که اینها به جز چند نفر که در دولت
احمدینژاد وزیر بودند و در آن دوره جزء بدترین وزرای آن دولت بودند علیالعموم تجربه کار جدی در دستگاه اجرایی را ندارند. یعنی آقای محرابیان که اکنون برای وزارت نیرو معرفی شده در دولت ضعیف آقای احمدی نژاد جزو ضعیفترین وزرا بوده و معلوم نیست با چه معیاری برای وزارت نیرو انتخاب شده است. وی تجربه کافی در صنعت انرژی کشور در حوزه برق و آب ندارد. در وزارت راه و شهرسازی نیز که یکی از پر چالشترین وزارتخانههای کشور است آقای رستم قاسمی معرفی شده که در دوره احمدینژاد جزو ضعیفترین وزرا بود و ماجرای بابک زنجانی در زمان وی پدید آمد.
بسیاری در خصوص وزارتخانه مهم کشور اظهارنظرهایی داشتهاند که با وجود چهرههای سیاســی کارآمــد و البته با احترام به کارآمدی و توانــایی گزینــه پیشنهادی چرا باید آقای وحیدی بــه عنوان چهـرهای نظامی به عنوان وزیر پیشنهادی کشور مطرح شود؛ تحلیل شما از این مساله چگونه است؟
در حوزه امنیت داخلی، سیاست داخلی و خارجی به طور کلی امور به نیروهای نظامی سپرده شده است. به هر حال سوابق وزیر پیشنهادی معرفی شده برای وزارت کشور به عنوان یک نظامی تمام عیار که هیچ سبقه سیاسی قابل شناسایی نیز ندارد و به هیچ شبکه سیاسی نیز متصل نیست مشخص است. طبیعی است که همکاران و خصوصا استانداران کشور را از شبکه نظامیها انتخاب کند و این حاکمیت نیروهای نظامی بر امور سیاسی کشور بسیار تبعات سنگین و خطرناکی خواهد داشت. در مورد آقای امیر عبداللهیان گزینه پیشنهادی وزارت امور خارجه نیز وی در مورد معضلات سیاست خارجی و گرههایی که در روابط ما با جامعه جهانی بر سر برنامه هستهای و برجام وجود دارد وی کارنامه قابل قبولی در مورد برجام از خود بر جای نگذاشته است. کنار گذاشتن آقای امیر عبداللهیان از وزارت امورخارجه نشان میدهد که وی تکنیک لازم را برای پیشبرد مذاکرات برجام ندارد. در عین حال مقبولیت، شناخته شدگی و موثر بودن در متن مذاکرات بینالمللی برای یافتن راههای جایگزین برای برجام نیز برای آقای امیر عبداللهیان سراغ نداریم. به نظر میرسد که دیپلماسی تحت سایه میدانداران قرار خواهد داشت و میدان بر دیپلماسی تفوق پیدا
خواهد کرد.
از دیدگاه شما نوع نگرش و رویکرد مجلس به وزرای پیشنهادی و رای اعتماد به آنها چگونه خواهد بود و اساسا رای اعتمــاد حداکثری خواهیم داشت یا چندی از وزرا از ســد مجلس عبور نمیکنند؟
نمیتوانم ارزیابی درستی از این موضوع داشته باشم، چراکه نمایندگان مجلس نمایندگان مستقلی نیستند و ممکن است با دستوری از بیرون مجلس آرا جابهجا شود. ولی اگر در شرایط عادی صلاحیت وزرای پیشنهادی بررسی شود من فکر میکنم حداقل در همین مجلس صد درصد همراه با آقای رئیسی پنج نفر از وزرای پیشنهادی به هیچ عنوان رای نیاورند. یعنی وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش، بهداشت، کار و رفاه اجتماعی، نیرو و به احتمال زیاد راه و شهرسازی رای نخواهند آورد. ولی لابیهای بیرون از مجلسی و نهادهای موازی و فوقانی ممکن است به مجلس وارد شود طبیعتا مجلس رای مستقلی نخواهد داشت و خیلی نمیتوان حساب کرد که چه نتیجهای از عملکرد مجلس بیرون خواهد آمد. گمان میکنم در شرایط عادی برخی از وزرای پیشنهادی از همین مجلس هم نباید رای اعتماد بگیرند.