بمبهای متحرک دلتا
آرمان ملی: با وجود همه ترس از ویروس دلتا و ایجاد محدودیتها برای اصناف و خودروها، اما اتوبوسها و متروی تهران سرشار از جمعیت است. مسافرانی که به بهانه گرمای هوا ماسکها را برمیدارند و این درحالیست که دلتا حتی با دو ماسک و حتی در فضای آزاد هم ما را به حال خودمان نمیگــذارد. سؤال اصلی این است چرا باید رعایــت پروتکلها به زیر ۴۰ درصد برسد درحالی که همچنان حمل و نقل عمومی در صدر شیوع کرونا قرار دارند و البته مردم هم حق دارند که بدانند چرا حمل و نقل عمومی در این روزها ظرفیتسازی نمیکند؟ چرا با آنکه ظرفیت مسافران به یک سوم رسیده اما هنوز واگنها و اتوبوسها شلوغاند؟ «آنطور که سیدمناف هاشمی، معاون حمل و نقل و ترافیک اعلام کرده است هماکنون ۷۲ درصد ناوگان اتوبوسرانی فرسوده است. تجهیزات مترو نواقصی دارد و با وجود کمبود واگنهای مترو از حداکثر ظرفیت قطارها استفاده شده و سرفاصله حرکت مترو کاهش یافته است.» و این یعنی سرفاصلــه حرکت مترو برای دو میلیون مسافر در نظر گرفته شده که کم نشده است! در این شرایط البته تعمیرات اساسی ۳۱ رام قطار در دستور کار قرار گرفت و اعزام قطارها در شرایط کرونا ۲۸ درصد بیشتر شد. اما در
اتوبوسرانی با عمر متوسط ۱۳ سال ناوگان حداقل باید هر سال یکهزار دستگاه اتوبوس طی ۱۰ سال گذشته به ناوگان اتوبوسرانی اضافه میشد که یا دولت این اتوبوسها را تخصیص نداده یا شهرداری بودجه نداشته است. شورای شهریهای ششم البته درجلسات اخیر خود بارها بر موضــوع حمل و نقل عمومی تأکید کردهاند اما مردم میخواهند بدانند که با آمدن آنها در این شرایط چه تغییراتی رخ خواهد داد؟ شرایطی که نمیتوان تماماً مردم را مقصر دانست. هزینــه تاکسیهای اینترنتی بشدت افزایش یافته و چارهای برای کارمندان و کارگران در استفاده از مترو و اتوبوس نمانده است.
در امان ماندن از کرونا در مترو
میثم مظــفر، عضــو شورای شهر تهران به این سؤال به ایران گفته است: «ما تا زمانی که زیرساختها را بهصورت زیربنایی توسعه ندهیم نمیتوانیم از تجمع مسافر کم کنیم. این ازدحام جمعیت واقعا مطلوب نیست. اما تا زمانی که شهردار جدید مستقر نشود بحث افزایش واگنهای مترو و توسعه زیــرساختهــا را نمیتوانیم پیگیری کنیم. اینها البته در یک شب تأمین نمیشود. نمیتوان در حوزه حمل و نقل تبلیغاتی برخورد کرد؛ قطعا از نظر فنی و مالی در چند هفته امکانپذیر نیست، اما چون بحران جدی است باید به سمــت طرحهای کوتاهمدت برویم. پیشنهاد من استفاده از طرح رزرو سفرهای اشتراکی موسوم به DRT است. باید در شرایط کرونایی چنین طرحهایی را در دستور کار قرار دهیم. میتوانیم در کوتاه مدت شروع کنیم و بعــد در میان مدت بحث تأمین واگنها را دنبال کنیم. در این طرح ظرفیت واگنها متناسب با میزان مسافران در هر ایستگاه تنظیم میشود. چون هماکنون با وجود کاهــش تعــداد مسافر نسبت به شرایط عــادی برخی واگنها دچار فرسودگی شدهاند و نیاز به تعمیر دارند. این ایده خام است که قطعا نیاز به پرورش دارد. پیشنهاد دوم من راهاندازی اپلیکیشنی برای شناسایی مبتلایان
به کرونا و امکان شناسایی آنها و جلوگیری از ورودشان به حمل و نقل عمومی است. این کار شدنی است. وزارت بهداشت هم قرار بود تا با راهاندازی سامانهای موقعیت جغرافیایی افراد کرونا مثبت را اعلام کند. شهرداری میتواند با کمک وزارت بهداشت این طرح را پیگیری و اجرا کند. این کار ظرف دو هفته امکانپذیر است. چون اسامی در سیستم بیمارستانی ثبت میشود و میتواند در اپلیکیشن قرار بگیرد تا درگاه ورودی بلیت، افراد مبتلا وارد نشوند. این درواقع به نوعی همان شهر هوشمند در حوزه سلامت است.»
۹۰ درصد جابهجایی با مترو
مهندس علی عبدا...پور، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری مترو با تأکید بر اینکه مــا با آخــرین ظرفیــت و پایینترین فاصله زمــانی حداقــل سه و نیم دقیقه و با ۱۶۷ قطار در روز مسافران را جابه جا میکنیم و میگوید: تصاویر ازدحــام مسافران مربوط به پیک صبحگاهی (۶ تا ۹ صبح) و عصرگاهــی (۴ تا ۷ شب) است که ۸۰ تا ۹۰ درصد جابهجایی در این ساعات انجام میشود. وگرنه این میزان قطار ظرفیت جابهجایی ۴ میلیون مسافر در روز را دارد. اما در نظر بگیرید که قطارها مثل دانههای تسبیح پشت هم در حرکتند. وی با بیان اینکه ۷۵ تا ۸۰ درصد مسافران مترو کارمند و یا بــازاری هستند، میگوید: بهتــرین راهکــار شناور کردن ساعات کاری است که مستلزم هماهنگیهای زیاد است و البته ساعت شروع به کار بانکها در شلوغیها تأثیر زیادی دارد و قطعاً شرکتهای خصوصی نیز بیتأثیر نیستند، چراکه در ساعتهای غیر پیک این حجم مسافر و ازدحام دیده نمیشود.
