آرمان ملی: با افزایش خشونت و درگیریهای داخلی در افغانستان و پیش روی گروه طالبان در شهرهای کشور، نگرانی از وضعیت زنان و کودکان، همچنین اعمال خشــونت علیه آنها شــدت گرفته است و موجب نگرانی بسیــاری شده است. ســال 96 بود که معصومه ابتکار، معاون رئـیس جمهور در حوزه زنان و خانواده، اعلام کرد که حدود 8000 زنایرانی دارای شوهران افغان هستند، ولی در سالهای گذشته بهاین آمار افزوده شده است. با افزایش جنگ در این کشور، حنیف اتمر، وزیر خارجه افغانستان و سفارت آمــریکا در کابل اعلام کرده بودند که جنگجویان طالبان زنان را به زور به عقد در میآورند. از سوی دیگر از جمله ادعاهایی که نگرانی از خشونت علیه این زنان را افزایش میدهد؛ بیانیه سفارت آمریکا در کابل است که طی آن در چهار اوت ۲۰۲۱ ادعا شده بود: «گزارشهایی وجود دارد که طالبان به نیروهای دفاعی افغان وعده میدهند که بعد از تسلیم شدن به آنها آسیب نمیرسانند؛ در حالی که این نیروها شبهنگام مفقود میشوند و بیوههای آنها به نکاح اجباری با جنگجویان طالب وادار میشوند.» البته این یک روی ماجرا است و طی چند وقت اخیر، زنان افغان در مقابل طالبان اسلحه به دست گرفتند و به
میدان جنگ رفتهاند، اما با وجوداین اتفاقات، دستگاه دیپلماسیایران باید هر چه سریعتر زنان و کودکانشان کهایرانی هستند را به کشور بازگرداند.
صدور ویزا و بازگشت زنان
معصومه ابتکــار طی مکاتبهای با محمد جواد ظریف، وزیر خارجه دولت دوازدهم، از وی خواست با توجه به پیشروی طالبان در شهرها و روستاهای افغانستان، شرایط عزیمت زنانایرانی را با صدور ویزای زمینی برای زنانایرانی و فرزندانشــان که خواهــان ترک آن کشور هستند، تسهیل نماید. ابتکار همچنین در مکاتبهاش با دکتر رحمانی فضلی، وزیر کشور دولت دوازدهم با اشاره به موج پناهجویان افغان که وارد کشور میشوند، تاکید کرد که براساس گزارشهای واصله، بخشی از آوارگان را زنان و کودکان تشکیل میدهند که با توجه به آسیب پذیریهای فردی و اجتماعیاین گروه، لازم است تمهیداتی برای آنان در اردوگاههای مرزی در نظر گرفته شود. معصومه ابتکار درحساب توئیتری خود نوشت: « با توجــه به شرایط بحرانی افغانستان طی مکاتباتی با وزیر کشور و خارجه نسبت به ضرورت رسیدگی به وضعیت زنانایرانی دارای همسر افغان و همچنین زنان و کودکان پناهنده تذکر دادم.» وی همچنین خواستار استقرار تیم پزشک، ماما و مددکاران اجتماعی زن، توزیع اقلام بهداشتی مورد نیاز زنان و دختران و نیز اقلام مقابله با ویروس کرونا، نظارت بر محل اسکــان و جابهجایی زنان سرپرست خانــوار در میــان
پناهجویان و بهره گیری از خــدمات سازمانهای غیردولتی فعال در حوزه مهاجرین و زنان برای اعتمادسازی و ارائه خدمات بهینه تخصصی شد.
بیانیه زنانایرانی
چند روز پیــش نیـــز جمعـــی از زنانایرانــی در حمایت از زنان افغانستان در مقــابله با تسلط دوباره طالبــان بیانیــهای صــادر کردند که یک نسخه از آن در اختیـار «آرمان ملی» قــرار گرفت. در بخشی ازاین بیانیه آمده است: «قــریـب 5 دهه از تاریخ سراسر جنگ، تخریب، نابودی، شهادت، شکنجــه، خشونت، آوارگی و مهاجرتهــای بی پایان در افغانستان میگــذرد. بهرغم تمامی کاستیهای داخلی و خارجی پس از گذر از حاکمیت سیاه طالبان، بارقههای امید فراوانی برای زنان افغانستان به وجود آمد، بارقههایی که با وجود سخت کوشی و همت والای زنان آن به ارزشهای ماندگاری تبدیل شد، ارزشهایی که حتی برای زنان منطقه نیز نویدبخش ضرورت بر تغییراتی است که میتوان با اهتمام و پایداری بدان دست یافت. ناباورانه اینکه این روزها باز هم صدای جنگ، خشــونت و بازگشــت دوباره تعصب، تروریسم و بنیادگــرایی کور در افغانستان به گوش میرسد و گویی تمام تلاشهای مردم این کشور و نظام بین الملل برای تثبیت صلح و برقراری آرامش پایدار به ناکامی کشیده شده و زنــان و مــادران افغان دوبـاره باید شاهد از دست دادن همسران و فرزندانشان، پدران و برادرانشان باشند،
دوباره خانه نشینیهای متعصابه و غیر انــسانی را تحمل کنند، دوباره در مسیر مهاجرتهای کور و بی سرانجام قــدم بگذارند و نهال جامعه مدنی که با مرارتهای فراوان در خاک این سرزمین نشانده شده بود و حکایتی از نشاط و غرور جوانان و زناناین دیار بــرای دستیابی به آیندهای روشن بود را به طرفهای به خاموشی ببرند. ما زنانایرانی در همبستگی با مردم و زنان افغــانستان با حساسیت و نگرانی، سـرنوشـت شومی که برای مردماین سرزمین و بهویژه زنان و دخترانش رقم زده شده است را دنبال کرده و از هیچ تلاشـی برای رسانیــدن صدایشان به سیاستگذاران منطقهای و بین المللی که فرو افتادن ارزشهای انسانی ملتی را نظاره میکنند، دریغ نخواهیم نمود.»