بالاخره رئیسی کدام طرف است؟
آرمان ملی- نرگس کارخانهای: بار اول نیست و سالها بود که از گوشهوکنار صدای تندروها را میشنیدیم، اما در ماههای اخیر با حضور این افراد بر منصبهای انتخابی، علاوه بر برخی منصبهای انتصابی که از پیش حضور داشتند، به یکصدایی رسیدند. سید ابراهیمرئیسی اما خود را از تمام آنها جدا کرده است و بهرغم سابقه اصولگرایی و حمایتهای بسیار از سوی آنها خود را در انتخابات مستقل دانست، اما استقلال در انتخابات لزوما نگاه و رویکرد مستقل پس از انتخابات را تضمین نمیکند. نگرانی شاید از آنجایی آغاز شد که شاهد گمانهزنیهایی نسبت به اعضای کابینه رئیسی و حضور برخی افرادی از اطرافیان وی بودیم که به گفته فعالان سیاسی اصولگرا، چندان ظرفیت تحققبخشیدن به شعار شایستهسالاری رئیسی را ندارند و این نگرانی حتی با برخی اظهارنظرهای اعضای جناح رئیسی در امور مختلف ادامه یافت. برخی از این افراد در مجلس بودند و اخیرا با اقدامات، طرحها و جهتگیریهای تند گویا فراموش کردند برای چه کاری و به نمایندگی از چه کسانی به بهارستان رفتهاند. تاکنون در قوا دولتی معتدلتر داشتیم که نمایندگان با آن دولت درگیر بودند، اما از این پس همصدایی دولت، مجلس
دیگر نهادها را خواهیم داشت که شاید باید نگران آن باشیم.
فرصت حضور بیشتر برای پایداری
در گفتن از تمام این چالشها و جنجالها یکی از اسمهایی که حضور بیوقفه در ذهنها دارد، جبهه پایداری است. جبههای که با حمایت مستقیم و تمامقد از رئیسی در انتخابات، برخی را نگران سهمخواهیهای پس از انتخابات کرد که نگرانی بهجایی هم بود. به گفته یکی از فعالان سیاسی اصولگرا، پایداری به جبههای بدل شد که بیشترین فشار را درخصوص چینش کابینه به رئیسی وارد میکند؛ گرچه منکر این امر هستند. متاسفانه به گفته همین فعال سیاسی اصولگرا بیشتر اطرافیان آقای رئیسی گرایشات پایداری دارند. ما در طول انتخابات 1400 از این جبهه و نمایندهای که مورد حمایت قرار داد، وعدههایی را شنیدیم که برای بسیاری از مردم بسیار امیدبخش بودند؛ گرچه برخی بنا بر نحوه عملکرد این افراد تاکنون چندان امیدی به این حرفها نداشتند و آنها را تنها شعارهای انتخاباتی بدون ظرفیت تحقق یافتن میدانستند، اما نقش این جبهه محدود به این انتخابات اخیر نبود بلکه حوادث سیاسی ایران هرگز از برخی اقدامات و سخنان تند این افراد خالی نبوده است، سخنانی که مذاکرات در برجام را «اعتماد به گرگ» معرفی میکرد و رئیسجمهور را چشم انتظار بیگانگان میدانست. به عقیده یکی از
نمایندگان مجلس دهم این گروه تنها برای اصولگرایی امتیاز منفی کسب میکند و سبب خسارت است.
قسم حضرت عباس یا دم خروس؟
یکــی از مـــواردی که بــاعث تعجـب برخی از افراد شد، این است که در روزهای پیش از انتخابات1400 شاهد واکنشهای ابراهیم رئیسی نسبت به برخی شایعات پیرامون نگاههای بسته او در صورت رسیدن به ریاستجمهوری و انکار آنها بودیم در حالی که این روزها ردپای او را بهطور نسبتا غیرمستقیم در برخی تصمیمات تندرویانه میبینیم. در زمان تبلیغات انتخاباتی رئیسی در پاسخ به ایجاد فضای اجتماعی بسته مخصوصا در فضای مجازی این ادعاها را بیپایه و اساس دانست و خود را جزو طرفداران گسترش فضای مجازی و حتی خانواده خود را از مصرفکنندگان آن اعلام کرد. حال اما گذشته از ارائه و تصویب طرحهای عجیب که حاصل نگاههای تندجناحی در مجلس توسط همجناحیها و اطرافیان رئیسی است، تصویب طرح صیانت از فضای مجازی با ریاست رئیس ستاد وی، علی نیکزاد است که در غیاب قالیباف برگزار شد. حالا با چشم امیدهایی که دیگر رو به سوی مجلس ندارند، باتوجه به سوابق مجلسهای اصولگرا و بهعنوان گل سرسبد، مجلس یازدهم به سوی دولت سر چرخاندهایم تا ببینیم حالا که رئیسجمهور متخب نسبت به این میزان بیتوجهی به نیازهای مردم و فاصله مسئولان از دیدگاههای آنها چه رویکردی را پیش
خواهد گرفت و بهطور رسمی چه موضعی را اتخاذ میکند. گرچه انتظار میرود در آینده با دولتی معتدلتر و در جهت مطالبات مردمی روبهرو باشیم، اما آیا ممکن است؟ آیا میشود در میان فشارهای چندجانبه در نهایت شاهد برخوردهای معقولانه و غیرتندرو از رئیسجمهور منتخب بود؟ و سوال اصلیتر این است که ما از اساس با کدام روی رئیسجمهور طرف خواهیم بود؟ کسی که در روز انتخابات بهترین وعدههای ممکن و حتی شعارهایی خلاف تصور برخی افراد را داد یا کسی که نزدیک به برخی افراد اطرافش، تندرو و گاهی در مسیر تحقق تصمیمات؟
هنوز هیچچیز مشخص نیست
امــا بــرخی همچنــان دسـت از خوشـبینی برنمیدارند و معتقد هستند رئیسی حقیقتا فردی مناسب برای این سمت است که باید منتظر تصیمات او ماند تا بتوان قضاوت درستی نسبت به جهتگیریهایش داشت. یک فعال سیاسی اصولگرا با اشاره به بدهنگام و ناقص بودن طرح اخیر مجلس به «آرمان ملی» گفت: انتساب این موضوع به اطرافیان آقای رئیسی بر پایه هیچ قرینهای نیست؛ چراکه هنوز اطرافیان وی در دولت مشخص نیستند. با عملکردی که از خود شخص آقای رئیسی در سالهای گذشته سراغ داریم، مطلقا فردی تندرو محسوب نمیشود و کاملا متعادل هستند. ناصر ایمانی درخصوص رابطه دولت رئیسی با جبهه پایداری در آینده تصریح کرد: هنوز چینش کابینه و بنابراین نسبت دولت رئیسی با جبهه پایداری را نمیدانیم تا بگوییم این افراد نقش تاثیرگذار در دولت خواهند داشت. به نظر میرسد که چنین هم نخواهد شد.
