اخبار امروز را در حالی پیگیری میکنیم که همه چیز خیلی خوب، منظم، مفید، سلامت و زیبا در حال گذر است و حال دل همه ما هم خوب است و هرکسی دوست نداره باور کنه میتونه جمع کنه و از این ستون بره.
عه.... برق چرا قطع شد؟! اجازه بدید چراغ قوه گوشی همراهمو روشن کنم تا بتونم شارژرمو پیدا کنم یهوقت گوشیم خاموش نشه بمونیم بدون اخبار. لابد الان دوباره میخواین شروع کنید سوتی گرفتن از من که هه هه، برق رفته دنبال شارژرش میگرده که باید بهتون بگم سمت ما تکنولوژی انقدر پیشرفت کرده و ما به حدی خودکفا شدهایم که گوشیها و بقیه لوازم الکترونیکیمون بدون نیاز به برق کار میکنن و شما اگه هنوز انقدر عقبافتاده و بدبختید که بدون برق نمیتونید زندگی کنید لطفا خواهش میکنم جمع کنید و برای همیشه از این ستون برید و دیگه برنگردید! باز نرید لب مرز وایستید که یوهو ما دوباره برگشتیم و برو اون گونی رو بیار بکنیم سر اینها و بهشون بفهمونیم اصالت یعنی چی! یا برید توی صف وایستید که یه قطره واکسن بهتون تزریق کنن و شما هم خوشحال خوشحال قربانی توطئهها و خرابکاریهای دشمن بشید و خودتون هم نفهمید. حالا اینکه من الان دقیقا چی دارم میگم اصلا مهم نیست، مهم اینه که شما دقیقا چی دارید میشنوید و انقدر بیمعرفت نباشید که سیاهنمایی کنید و قبلا گفتم بازم میگم که در سیستان به همت خیرین و مسئولین هم آب هست، هم برق هست، هم کرونا نیست.
تازه همه تختها هم خالیه و کلا اونجا داره خیلی خوش میگذره و اگه غیر از این فکر میکنید لطفا جمع کنید و برید. چطوری و کجاش نه به من ربط داره نه به ما! خودتون میدونید و مملکتتون، نه یعنی زندگیتون!
از این حرفا که بگذریم امروز میخوام دوباره یه سر و گوشی توی فضا بچرخونم و ببینم دقیقا چه خبره که دیدم یه بیکاری نشسته و حساب کرده یه آدم با یه وزن متوسط توی هر سیاره و قمر چقدر میتونه بپره. وقتی خوشی زیاد باشه همین میشه دیگه. میری پی کارایی که اصلا مهم نیست و دنبال اطلاعاتی میگردی که نه به درد این ستون میخوره و نه به درد اونایی که این ستونرو نمیخونن. خلاصه بگم براتون که قضیه از قراره زیره:
روی مادرزمین که تا تونستین تیکه و پارهش کردید و نذاشتین چیزی ازش بمونه یه آدم فقط نیم متر میتونه بپره بالا.
روی سیاره ناهید که ونوس مینویسنش ولی زهره صداش میکنن قدرت پرش ما فقط به اندازه ۶۰ سانتیمتر خواهد بود. تازه با فرض اینکه قبلش زیر بارانهای اسیدی این سیاره پودر نشده باشیم.
روی ماه به عنوان تنها قمر سیاره زمین ما میتونیم 7/2 متر بپریم بالا و عکس خودمونرو اینطوری اونجا ثبت کنیم
اگهپامون برسه به مریخ، میتونیم 2/1 متر روی خاک سرخ بپریم بالا و کلی گرد و خاک به پا کنیم.
در سیاره کوتوله سرس که شرایط آب و هواییش خیلی شبیه زمینه ولی از نظر گرانشی کلا فازش فرق داره میتونیم ۱۶ متر بپریم بالا و کلی رو هوا خوش بگذرونیم.
سیاره مشتری یه سیاره گازیه و سطح خاصی نداره که بخوایم روش بپر بپر کنیم ولی اگه با قالیچه سلیمان بریم اونجا خیلی هنر کنیم بتونیم ۲۰ سانتیمتر بپریم بالا.
در گانیمد یکی از قمرهای سیاره مشتری میتونیم ۳ متر بپریم بالا و جبران نپریدنامون توی خود مشتری رو بکنیم.
زحل هم یه سیاره گازیه و چیزی به اسم سطح توش وجود نداره و برای همین باز باید دست به دامن قالیچه بشیم و اونجا هم خیلی هنر کنیم یه ۴۰ سانتی میتونیم بپریم بالای قالیچه.
توی تیتان قمر زحل هم میتونیم نپریدن روی خود زحل رو جبران کنیم و
3/3 متر بپریم بالا.
اورانوس هم یک سیاره گازیه و سطح نداره و اونجا هم با کمک قالیچه شاید بتونیم ۶۰ سانتیمتر بپریم بالا و هوا نریم و کاملا بدونیم که کجا میریم.
نپتون هم یک سیاره گازیه و سطح نداره و اونجا هم با هزار بدبختی میتونیم
۴۰ سانتیمتر بپریم بالای قالیچه.
حالا هرچی روی این سیارهها نتونستیم بپریم، میتونیم روی تریتون قمر نپتون بپریم بالا و 8/5 متر بریم بالا و کلا عشق و حال.
و درنهایت روی سیاره کوتوله پولوتو که با نامردی از منظومهی شمسی انداختنش بیرون، میتونیم همه حسرت نپریدنامون روی زمین رو جبران کنیم و 6/7 متر بپریم بالا.
خلاصه که به جای نشستن و غر زدن و ایراد گرفتن بلند شید برید فضا یه کم بپر بپر کنیم تا انرژیهای مازادتون تخلیه بشه و شاید بتونید با این بپر بپرا برای مسئولین زحمتکش برق تولید کنید و به یه دردی بخورید بالاخره!