گزینههای احتمالی منتخب شورای شهر برای شهردار جدید تهران همگی از اصولگرایان هستند و این مساله طبیعی است. شورای اصلاحطلب شهردار اصلاحطلب و شورای اصولگرا شهردار اصولگرا را انتخاب میکند و اگر غیر از این باشد، غیرطبیعی است. یکدستی در این مورد خوب است چون شورا و شهردار نباید با هم درگیر باشند. اختلافات برای آنها سم است و نباید وقت خود را با استیضاحها مدام تلف کنند که در نتیجه اعضای شورا و شهردار از کار خود باز بمانند. این بحث مربوط به شهردار است، اما در جنبههای دیگر صادق نیست. بحث فرد خاصی نیست، اما استقلال شورا باید حفظ شود. مردم به لیستی رای دادهاند که آقای قالیباف تایید کرده است ولی عوامل دیگر مثل حضور آقای چمران هم در
رای آوری موثر بوده است. حالا با روی کار آمدن شورای ششم شاهد حضور اصولگرایان در تمام جوانب قدرت هستیم. یکدستشدن در قدرت اگر تنها یک آفت داشته باشد همان یک آفت با تمام محاسن آن برابری میکند و آن این است که افراد در این شرایط عیبها و نقایص یکدیگر را میپوشانند و از دیدن آنها عاجز میمانند. پیشنهاد این است که اصولگرایان و به خصوص
آقای رئیسی تا میتوانند از این آفت دوری کنند. این شامل هر جناحی میشود و منحصر به اصولگرا یا اصلاحطلب نیست. آقایرئیسی باید چند فرد معتدل و حتی اصلاحطلب را به عنوان مشاور و معاون در اطراف خود داشته باشد تا این افراد جریان غیرهمسو را در قدرت نمایندگی کنند. اجرای این امر کار هر کسی نیست و به توان سازگاری بالایی نیاز دارد، اما معمولا افراد شیرینی یکدستی و همسانی را بیشتر میپذیرند و میپسندند تا اینکه حضور افرادی را تحمل کنند که ساز مخالف میزنند. در این شرایط رساندن صدای مردم غیرهمسو با جریان حاکم به حاکمان هم مساله است. برای تحقق خواستههای مردم و بهخصوص افرادی که با جناح حاکم و یکدست مخالف هستند در چنین شرایطی باید از دیگر ابزارها استفاده شود. یکی از این ابزارها فضای رسانههاست. ما احزاب درست و درمانی نداریم و رسانهها بار آنها را به دوش میکشند؛ بنابراین منتقدان وضع موجود و افرادی که احساس میکنند مسائل مردم دنبال نمیشود باید از طریق رسانهها که تاثیر خود را اثبات کردهاند، اقدام کنند و ضعفها و نقایص این سیستم همسو و یکدست را اعلام کنند و حاکمان هم نمیتوانند بیاعتنا باشند؛ چون الان شرایطی نیست که
کسی نسبت به افکار عمومی و رسانهها بیتوجهی کند؛ پس مجبور هستند پاسخی قانعکننده ارائه کنند و در غیر اینصورت پایگاه رای مردمی خود را خیلی بیشتر از حالا از دست خواهند داد. همین حالا هم شورای فعلی تقریبا یکسوم شورای چهارسال پیش رای آورده است و این زنگ خطری است که به منتقدان توجه کنند.