کمبود انسولین و مقاومت سلولها به آن، سبب ابتلا به بیماری قندخون خواهد شد، بهطور طبیعی قندخون ناشتا زیر ۱۰۵و قندخون بعداز مصرف غذا باید ۱۸۰ باشد که در افراد مبتلا به قندخون این عدد بسیار بالا ترخواهد بود. بیماری قندخون (دیابت) بر ارگانهای مهم و مختلف بدن از جمله عروق مویرگی، قلب، کلیه و شبکیه چشم اثرات منفی دارد؛ همچنین این بیماری سبب میشود تا در فعالیتهای طبیعی ارگانهای مختلف بدن اختلالاتی ایجاد شود. این بیماری علاوه بر قلب که در روند خونرسانی اخلال ایجاد میکند در شبکیه چشم با کاهش فعالیت سلولهای گیرنده نور سبب تاریدید در افراد میشود؛ در چنین شرایطی با افزایش ضخامت شبکیه این عضو از حالت طبیعی خارج شده و در صورت عدم درمان بهموقع میتواند سبب بروز بیماریهای چشمی از قبیل گلوکوم (آب سیاه)، آبمروارید و پارگی شبکیه چشم شود. این دو نوع بیماری چشمی ممکن است به هیچ درمانی پاسخ ندهد یا درمان نسبی را برای فرد بههمراه داشته باشد. بنابراین تغییر سبک زندگی، ورزش و کنترل دیابت از راههای پیشگیری ابتلا به بیماریهای چشمی ناشی از قندخون است. داشتن تغذیه مناسب و مراجعه به پزشک متخصص داخلی و فوقتخصص غدد از جمله راههای درمان و پیشگیری از آسیبهای چشمی خواهد بود.