تماس‌های خاص رئیسی

آرمان ملی- امید کاجیان: در شرایط استقرار دولت جدید، بیم و امیدهای بسیار در ارتباط با آینده‌ای که پیش‌روست وجود دارد. فضای پیش از انتخابات و شرایطی که در این زمینه پیش آمده، عملا این فرضیه را پیش‌رو گذاشته که این احتمال هست تا ساختارهای سیاسی دستخوش تغییراتی شوند و همین امر بر نگرانی‌ها بیفزاید. به هر ترتیب انتخابات 1400 برگزار شد و رئیس‌جمهور همانگونه که پیش‌بینی می‌شد، سید ابراهیم رئیسی است. رئیسی اما خود نیز می‌داند که اکنون در برهه‌ای خاص دولت جدید را شکل خواهد داد. از میان حدود 60 میلیون واجد شرایط رای‌، 18 میلیون رای را از آن خود کرده و این یعنی 70 درصد دیگر متفاوت می‌اندیشند. وی از سویی بنابه دلایل دیگری شرایط ویژه‌ای دارد، حضور او در ریاست قوه قضائیه و سپس کاندیدا شدن و رئیس‌جمهور شدنش‌، این پرسش را برای بسیاری به وجود آورده که آیا از این پس نهاد ریاست‌جمهوری نیز مانند بخش‌های خاص و نهادهای دیگر جزو خط قرمزهای نقد و ورود ممنوعه خواهد شد؟ این فضا توامان با اتفاقات دیگر بر این گمانه‌زنی می‌افزاید. موضع‌گیری نه چندان مشخص و صریح در قبال برجام و مذاکرات احیای آن در کنار اقدامات مختلف مجلس، که فضا را به سمت تند‌شدن سوق می‌داد، تمام فرضیات را به سمت بسته‌تر شدن شرایط کشور می‌برد؛ هرچند در این بین به نظر می‌آید که برخی با تندتر کردن هرچه بیشتر، تلاش می‌کنند با ایجاد التهاباتی، افکار عمومی را به سمت پذیرش چیزی البته نه به تندی آنچه تبلیغ می‌کنند؛ بلکه در آن اندازه که می‌خواهند، حرکت دهند. این تعبیر و تحلیلی است که شاید عده‌ای مثلا در ارتباط با طرح اخیر مجلس درباره اینترنت مطرح می‌کنند، اینکه مجلس طرحی به غایت نگران‌کننده و بسته را اعلام و آن را رسانه‌ای می‌کند و افکار عمومی را به سبب آن، آماده طرحی تعدیل‌تر‌شده خواهد کرد. آنگونه که این طرح اخیر نیز بعد از حرف‌و‌حدیث‌های بسیاری که ایجاد کرده است، عملا از دستور کار خارج شده و خود این خارج شدن طرح، باعث ایجاد رضایت ناخودآگاه افکار عمومی شده است؛ رضایتی که شاید باعث شود طرح‌های متعادل‌تر بعدی در مورد محدودیت‌های اینترنتی را راحت‌تر پذیرفت. اما حاصل هر تندروی مجلس اگر به صورت قانون درآید دولت آینده رئیسی را ناگزیر به اجرای آن قانون می‌کند و قطعا بیش از آنکه اجرای قوانین تند به نام مجلس تمام شود به نام او خاتمه خواهد یافت و این زنگ خطری برای رئیسی است. از طرفی او خود را در برابر انتخاباتی می‌بیند که در آن بالای 50 درصد بنا به اعلام خود مقامات داخلی کشور شرکت نکرده‌اند و اساسا 70 درصد نظری غیر از رئیسی در این انتخابات داشته‌اند؛ این خود چالش دیگری است که وی پیش‌رو خواهد داشت.‌ از سویی حذف برخی چهره‌ها و گروه‌ها و جریانات درونی خود این سیستم نیز مشکل دیگری است که او می‌داند بخشی از افکار عمومی آن را نیز به پای وی نوشته‌اند. اینکه رئیسی پیش از این رئیس قوه قضائیه بوده نیز باعث نوع نگاه خاص بخشی از مردم شده است. درواقع رئیسی اکنون در ابتدای ورود به پاستور با مجموعه‌ای از فشارهای افکار عمومی روبه‌روست که او باید آنها را تعدیل کرده و به ترمیم آنها بپردازد تا بتواند به سمت جلو پیش رود. رئیسی می‌داند باید این نگرش‌های منفی را تغییر دهد؛ از همین روست که در این راستا دست به اقداماتی زده است. او در این مدت تلاش کرده به طرق مختلف خود را جدا از کسانی که در ستادهای انتخاباتی‌اش مشغول به فعالیت بوده‌اند معرفی کند و بارها در اظهاراتش اشاره به این امر داشته که آنهایی که در ستاد وی بوده‌اند قرار نیست الزاما ربطی به دولت او داشته باشند.

تلاش‌های او

رئیسی؛ چه در سال 96 و چه در 1400 بارها خود را نامزد مستقل معرفی کرده است؛ هرچند از جایگاه اصولگرایان برآمده است. اما او می‌خواسته چهره‌ای فراجناحی باشد. اکنون وی در آستانه ورودش به پاستور تلاش دارد به روش‌های مختلف بگوید آنچه بسیاری تصورش را دارند نخواهد بود. از طرفی او نمی‌خواهد حذف چهره‌ها و گروه‌های سیاسی را به پای او بنویسند، این را هم می‌داند جریان آزاد اطلاعات و رسانه‌ها و فعالیت احزاب همگی از نگرانی‌های چهار سال آینده است، از این‌رو او با برقراری برخی جلسات با همین طیف‌ها می‌خواهد بگوید متفاوت می‌اندیشد. رئیسی یک‌بار رسانه‌های اصلاح‌طلب را دعوت می‌کند و یک‌بار هم به اصطلاح رقبای انتخاباتی‌اش را و با آنها حرف می‌زند و می‌خواهد برنامه‌هایشان را به او بدهند و وی را یاری کنند. این‌بار هم خبر آمده به مدیران مطبوعات و احزاب اصلاح‌طلب و برخی شخصیت‌های اصلاح‌طلب از طرف دفتر ابراهیم رئیسی زنگ زده شده و از آنها خواسته شده نظرات‌شان را برای رئیس‌جمهور آینده بنویسند و به او کمک و همکاری کنند. بعضی هم آن را حرکتی برای بهبود ذهنیت‌ها قلمداد می‌کنند و عده‌ای هم می‌گویند این کار چه‌بسا برای دلجویی از حذف‌شدگان باشد و جذب مردم قهر کرده از ساختار کنونی کشور . بعضی هم اما این را یک اقدام مثبت و بیانگر این امر می‌دانند که واقعا شاید همه‌چیز با آنچه بسیاری می‌پندارند تفاوت می‌کند و اوضاع می‌تواند روبه بهبود رود. دلیل این اقدامات رئیسی هرچه باشد بسیاری به لزوم‌ تداوم این همکاری‌ها اشاره دارند و اینکه رئیسی واقعا باید از همه نظرات بهره ببرد و در پی برآورده کردن نظر اکثریت باشد؛ چراکه رئیس‌جمهوری برای همه ایران. هرچند بسیاری اینکه در نهایت او به کدام سمت‌و‌سو قرار است برود‌‌را بسته به کابینه آینده‌اش می‌دانند و بعضی هم معتقدند برای تغییر نگرش‌ها باید اقدامی عملی انجام داد.