ادامــه از صفــحه اول/ تجارت خارجی: ضرورتی اجتنابناپذیر برای رشد اقتصادی پایدار است. بدون تعارف و پرده پوشی امروز مشکل اصلی تجارت خارجی ایران بیرون از زمین اقتصاد و در دست سیاستمداران است. موانع سیاسی پیوستن ایران به نظام مالی بینالمللی و حضور در بازارهای جهانی را حدف کنید؛ فعالان بخش خصوصی راه و روش فتح بازارها و شکوفایی تجارت خارجی را به خوبی میدانند.
قیمتگذاری: در واقع شکل خاصی از همان مقرراتزایی غیرضروری است، اما آنقدر مهم است که باید جداگانه به آن پرداخت. نظام قیمتگذاری هم مانند سایر اشکال مقرراتزایی غیرضرور با شعار حمایت از مردم ساخته شده، اما در واقع بخش مهمی از مافیای فساد در نظام اقتصادی و عامل اصلی سرکوب انگیزههای تولید است. خلع بازار از کارکرد و جایگاه کشف قیمت و سپردن آن به نهادهای بروکراتیک، اقتصاد را از انجام کارکرد اصلیاش یعنی تخصیص بهینه منابع برای تحقق رشد پایدار باز میدارد. برهم زدن رسم کهنه مداخله دولت در قیمتگذاری قدرت و اراده عظیمی میخواهد؛ اما اگر توفیق یابید کاری کردهاید کارستان. خودکفایی: از دید بسیاری از سیاستمداران موجب قدرت کشور است، اما در واقع ایدهای خطرناک است. براساس فهمی غلط از ماهیت اقتصاد. آنچه اقتصاد به آن نیاز دارد تابآوری است و نه خودکفایی و تابآوری، همانطور که در سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی اشاره شده است، حاصل توازن میان درونزایی و برونگرایی. خودکفایی حتی اگر به فرض محال ممکن باشد؛ موجب کاهش کارایی و تابآوری است و اقتصاد و کشور را مستعد آسیبهای بسیار جدی میکند. تولید، سرمایهگذاری و بهبود فضای
کسبوکار: حرف و شعار در موردش زیاد است، ولی بهترین کاری که هر دولتی برای کمک به این حوزه میتواند انجام دهد؛ اصلاح رفتارهایش در مورد مسایلی است که پیش از این در موردش سخن گفتیم.