جمهوری اسلامی با قرائت اخلاقی

پیچ تاریخی جمهوری اسلامی در این مقطع تغییر بنیادی از تخاصم و مقابله با جهان و منطقه به سمت همکاری و تعامل و یا ایجاد نوعی همکاری عمیق منطقه گرایانه تا رقابت اقتصادی و مناسب با دیگر قدرت‌هاست. ظرفیت تعامل و انعطاف پذیری در قالب برجام و یا هر توافق منطقه‌ای تا پذیرش همکاری در قالب کنوانسیون‌ها در این چارچوب است. براین اساس نهادها و عوامل بوروکراتیک و ساختاری باید هم جهت با این نوع همکاری تغییر جهت دهد. بدون تغییرات نهادی و یا نیروی انسانی موافق با جهت گیری و خط مشی جدید، هرگونه توافقی در هرجا و با هر کشوری، بی‌معنا و فاقد کارکردگرایی مثبت در آینده است. لکن این تغییر بنیادی در داخل نیازمند قرائت مناسب و هم پیوند با شرایط و تحولات فناوری جهانی در رقابت با سایرین به ویژه در حوزه اقتصاد است. البته این فرایند در داخل نیازمند به مباحثه گسترده درونی دارد. این مباحثه گسترده باید در همه ارکان علمی انجام شود. لکن به نظر نگارنده شاید هماهنگ‌ترین و مطلوب‌ترین نظریه‌ای که بتواند جمهوری اسلامی را از فرآیند پرتلاطم و سهمگین فعلی عبور دهد، اتخاذ قرائت اخلاقی از جمهوری اسلامی است. ما باید بپذیریم که هدف از انقلاب 57 دمیدن روح معنویت در کالبد انسان بی‌معنا و هدف بوده است، البته باید بپذیریم که یک جامعه هدفمند و پویا نمی تواند در انقلاب دائم باشد، زیرا انقلاب به مفهوم تلاطم و بی‌ثباتی است و پس از انقلاب باید ثبات و حرکت عقلانی جایگزین شود. امروز این هدف را با مجموعه‌ای از تمنیات نفسانی عوامل انسانی که آن را به سمت فساد و سوءاستفاده و خودخواهی جمعی و خانوادگی تغییر داده و منحرف کرده‌اند، تخریب شده است، لکن این مهم قابل بازسازی خواهدبود. این بازسازی نه تنها در ایران، بلکه در همه جای جهان می‌تواند در جریان باشد.حرکت‌های وال استریت علیه یک درصدی‌ها و بحث مالیات بر ثروت تمرکز کنندگان ثروت‌های انباشته و مخالفت با حکمرانان محصور در ثروت و قدرت غیراخلاقی همگی نشان می‌دهد که عموم مردم نیازمند بازسازی دولت‌ها بر مبنای امر اخلاقی هستند، این امر اخلاقی هماهنگ با رویه عموم ملت‌هاست. این مساله همان مقارنه آمدن حق و رفتن باطل است. شاید بالاترین مخاطبان باطل ثروت اندوزانی در سراسر جهان هستند که ثروت‌های خود را بلوکه و بی‌حاصل انباشته‌اند. حکمرانی اخلاقی امروز تنها ناظر بر امور فردی نیست، این حکمرانی ابتدا روش و منش سیاستمداران و سپس منافع آنها که وابسته به کارتل‌های اقتصادی، بانک‌ها، مجتمع‌های تولید تسلیحات نظامی و استثمارشدگان است، را در بر می‌گیرد. در این قرائت صلح، همبستگی مردمی و ارتقای معنوی بشریت مورد نظر است. در گام اول تمرکزکنندگان ثروت مانع حل مشکل روبنایی مانند اقتصاد هستند. بااین قرائت لازم باید هدف اصلی خود را بازیابی کنیم. انقلاب در یک برهه در سال 57 انجام و با هدف‌هایی ریل گذاری شد. این هدف‌ها اکنون به مرحله نازل رفع نیازهای اولیه هرم مازلو رسیده. بدیهی است هدف انقلاب 57 این نبوده است که به شکل گیری دولت به صرفا برای نیازهای اولیه بدیهی برسیم. برای حل مشکلات کشور و کارآفرینی و خلق فرصت های ثروت؛ نیاز به خلق کارهای پیچیده و نامتعارف نیست، همین حق موجود ملت با تغییر جهت و تغییر قرائت به همکاری در سیاست خارجی و حرکت به سمت اخلاق گرایی و واگذاری امور اخلاقی به خود مردم به شکل مناسبی اکثر مشکلات قضایی، مدنی و حکومتی را حل خواهد کرد که از آن مفهوم آزادی ملت را مراد می‌کنیم و قطعا کشور را در شاهراه توسعه قرار خواهد داد. زمان آن رسیده است که به سمت منطقه گرایی قدرتمند فرهنگی با اعتمادگرایی و بازسازی نهادهای متناسب پیش رویم. تنها راه مناسب و مطلوب جمهوری اسلامی برای برون رفت از مشکلات فعلی و حرکت به سمت آینده همین همکاری بر مبنای اعتمادسازی و پذیرش قرائت اخلاقی از دین است. قرائتی که نه تنها نیاز ملت ما، بلکه نیاز همه جهان است و الا هیاتی معرفتی و فکری را رقم می‌زند. لازم است بازسازی و بازگشتی بنیادی به تفسیر اخلاق گرایانه از دین داشته باشیم.