به نظر میرسد خیلی از کاندیداها نتوانستهاند به یکسری سوالات به معنای اساسی پاسخ دهند که چرا برای ریاستجمهوری آمدهاند؟ چه امتیازی نسبت به افراد دیگر دارند؟ وجه تمایزشان با افراد دیگر چیست که کاندیدا شدهاند؟ حالا که برای انتخابات آمدهاند، چگونه میخواهند موفق شوند؟ و نیز با چه کسانی راه را دنبال خواهند کرد؟ هیچیک از کاندیداها حاضر نیستند که حرف عینیای بگویند. بعضا صحبتهایی میکنند که با سابقه افراد اصلا همخوانی ندارد. برای مثال، الان میگویند که ما تلاش میکنیم افایتیاف حل شود، اما این سوال برای مردم مطرح است که وقتی این آقایان مسئولیت داشتند، موضوع افایتیاف حل نشد، پس چطور میخواهید این کار را بکنید. وعدههای پوپولیستی دیگر روی مردم اثر ندارد. کاندیداها در بحثهایی که به عنوان برنامه و اقتصاد مطرح میکنند، واقعا در صحبتهای آنها هیچ انسجامی دیده نمیشود. اما در مناظرات چیزی دست مردم را نمیگیرد؛ یعنی بهگونهای طراحی شده که مردم هیچ چیزی نتوانند بسنجند و رقابتی بین کاندیداها ایجاد نمیکند که برای مردم قابلشناسایی باشد. کاندیداها سعی میکنند وارد بحث برجام نشوند. بالاخره صداوسیما و دستاندرکاران اصرار دارند در این بحث اصلا کسی وارد نشود. درباره تحریم، برجام و کرونا اصلا صحبتی نمیشود تا این موضوعات عامل تمایز و تفکیک افراد نشود. کاندیداها در برنامههای خود باید مشخص کنند کدام قشر جامعه را هدفگیری کردهاند، نمیتوانند که از قشر محروم تا مرفه جامعه را هدفگیری کنند. اولا باید بگویند هدفگیریشان مربوط به کدام طبقه اجتماعی است. کاندیدایی که طبقه متوسط را هدفگیری میکند، باید مشخص کند در سبک زندگی، آزادیهای اجتماعی چه کاری را انجام خواهم داد، چون به نظر میرسد در طبقه متوسط جامعه، این بحثها مهم باشد. ما دو بار شانس داشتیم که اقتصاد کشور را از وضعیت فعلی رها کنیم. یکبار با خصوصیسازی بود که میتوانستیم انقلاب اقتصادی ایجاد کنیم. اما به حدی بد اجرا شد که فرصتی برای اقتصاد کشور ایجاد نشد. دولت لاغرتر شد. در بحث هدفمندی یارانهها هم نتوانستیم ظرفیتسازی کنیم. حالا یک ظرفیت دیگر به نام صادرات داریم که کمهزینهترین کاری است که میتواند اقتصاد کشور را نجات دهد، اشتغالزایی کند، ظرفیتهای صنعتی ایجاد کند، رشد اقتصادی را بهبود بخشد و نرخ ارز را کاهش دهد. ما این ظرفیت را داریم که دو برابر رقم فعلی صادرات داشته باشیم. ۴۰، ۵۰ درصد ظرفیتهای تولید در کشور خالی است. مشکل ما، بازار است. اگر کاندیداها میتوانستند به درستی این موضوع را تشریح کنند و بگویند تعهد میدهیم که با تعامل با کشورهای منطقه و دنیا، صادرات را ظرف دو، سه سال دو برابر کنیم، به انتخاب مردم کمک میکرد.