اولین روز از تعطیلات این هفته را درحالی آغاز میکنیم که اصلا حس و حالش نیست. کاش حالا که مسئولین با نزدیک شدن به انتخابات درجهی صداقتشان به بالاترین حد خود رسیده بزرگواری کنند و تعطیلات این مدلی را تا آخر هفته کلا تعطیل اعلام کنند. الان مدت زیادی هست که مملکت نیمهتعطیل است، اتفاقی افتاده؟ مرغ و روغن و کالاهای اساسی گران شد اتفاقی افتاد؟ ما مُردیم؟ نه. خب این چهار روز باقی هفته هم تعطیل کنید خب. خستهایم! اصلا تا آخر سال تعطیلش کنید. البته کارگرها را نه. آنها حقشان است توی این مملکت زجر بکشند، والا. دندشان نرم، پارتی جور میکردند تا کارگر نمانند. حالا رودهدرازی نکنم خواستم این را بگویم که از وقتی که این مناظرههای تلوزیونی پخش شده شاهد کاهش بزهکاریهای اجتماعی بودهایم. چون هیجانات مردم کاملا تخلیه و میل به جنایت در آنها کم شده. به شخصه هیجانی که از این مناظرهها به من دست میدهد از فینال جام جهانی هم بالاتر است؛ که جا دارد از همینجا از کاندیدای محترم کمال تشکر را داشته باشم که انقدر خوب هیجان ما را بالا میبرند. مدتها بود بهخاطر شرایط و استرسهای زندگی هر کاری میکردیم هیجان ما بالا نمیرفت ولی الان با مناظرههای تلوزیونی عالی شده و خیلی خوب بالا میرود! این یعنی دوباره سلامتی به زندگی ما برگشته. اصلا کاش بازیهای جام جهانی و المپیک را تعطیل کنند و بیایند به جایش مناظرهی کاندیدای ما را در دنیا پخش کنند، هر کس بیشتر طرف مقابلش را با خاک یکسان کرد، برنده است. حالا درست است که مقابل مردم کشورهای دیگر کمی خجالت میکشیم یا سرافکنده میشویم ولی ارزشش را دارد! و در آخر جایزهی فرد قهرمان این است که تا چهار سال حق دارد هر کاری دلش خواست در مملکتش انجام بدهد! خدایی باحال نیست؟ هست. حالا باحالتر هم میشود. کاندیدایی که در انتخابات شکست خوردهاند بعد از انتخابات برای فرد پیروز پیام تبریک بفرستند و تا چهار سال دیگر، پستی را در اختیار بگیرند و همگی بهخوبی و خوشی در کنار یکدیگر زندگی بکنند! تازه دنیا هم میفهمد که ما در کشورمان چقدر آزادی بیان داریم و چقدر با جنبه و گوگولی هستیم!