چون در مدار نبود حذفش کردند؛اگر میماند ممکن بود بقیه را هم از مدار خارج کند.این خلاصه حرفهای فروغی رئیس شبکه سوم صداوسیما برای کنار گذاشتن عادل فردوسی پور بود. آن هم در بحبوحهای که خیلی ها میگفتند یک شوخی بیش نیست، برنامه 90 بدون عادل نمیشود، دوشنبهها بدون عادل نمیشود و اصلا فوتبال بدون عادل نمیشود! اما...نخواستند و نگذاشتند! قصهاش را حالا دیگر همه میدانند. تقریبا سه سال گذشته از دوشنبه شب هایی که عادل بود و هیجان.یک برنامه پر انرژی،تاثیرگذار و حساس. یک جورهایی شاخص شده بود برای عدالت.اگر اتفاق خاصی در لیگ های مختلف فوتبال میافتد، اگر اختلاف نظری پیش میآمد و اگر فوتبالیها منتظر عدالتی برای اجرائی شدن بودند وعدهشان میشد این:«دوشنبه در 90 میبینیم.»دوشنبهها هستند، برنامهها هستند و چالشها هم زیاد، ولی برای خیلی از این مردم، برای تیفوسیها و برای آن دیوانههای فوتبال فقط یک چیز جذابیت داشت؛90 با عادل فردوسیپور.
بدون تعارف نمیشود کتمانش کرد. چه اگر این طور نبود خیلی از کاندیدای ریاست جمهوری که میدانند او محبوب است، میدانند مهرهای تاثیرگذار است و میدانند اگر پشتشان بیاید، خیلیها پشت او میآیند سر و دست نمیشکستند تا مجابش کنند برای حمایت! اسمی از کسی برده نشده اما 7 کاندیدای نهایی برای انتخابات ریاست جمهوری تایید صلاحیت شدهاند و هر کدام از این 7 نفر میتوانند آن پیشنهادهای جذاب را به عادل داده باشند. پیشنهادهایی تقریبا مشترک مثل برداشتن همه محدودیتهایی که در چند سال اخیر توسط عدهای خاص دیوارچینی شدهاست؛ همه محدودیتها یعنی شامل گزارش کردن،اجرای برنامه و هر آنچه که از او گرفتهاند! وعده دوم هم که نشستن روی صندلی وزارت ورزش و جوانان در دولت بعدی است. به زبان سادهتر یک سری از کاندیدا به اوگفتهاند که اگر با آنها باشد در دولت آنها وزیر است؛ اما چه شد که عادل خیلی شیک و تمیز به همه این پیشنهادها یک«نه» محترمانه گفت؟ظاهرا فردوسیپور در تماسهای مستقیم کاندیدا یا واسطههای آنها ابتدا از پیشنهادهایی که دادهاند تشکر کرده و سپس از این گفته که علاقهای به فعالیت کردن در کارهای سیاسی ندارد. فردوسی پور باهوشتر
از این حرفهاست که نداند مداری که برایش تعریف کردهاند وعده وعید است و احتمالا یک نمایش برای بازیهای انتخاباتی. او میداند که نباید وارد بازیهای این شکلی شود و به همین دلیل هم هست به همه پیشنهادهایی که شده محترمانه گفته است «نه».