مشارکت پایین یعنی عدممشروعیت!
ادامه از صفحه یک
اکثریت کاندیدای شورای شهر مغایر با شعار جذب حداکثری و دفع حداقلی و حتی مغایر با دیدگاه رهبری معظم نظام است! حکومت بدونمردم و مردم بدونحکومت تبدیل به رهاشدگانی میشوند که از دل این رهاشدگی، نتایج نامطلوبی رقم خواهد خورد. اگر احساس تعهد و تعلق به کشور از مردم گرفته شود این غریبگی و عدمخویشی، فرصتی برای اغیار خواهد شد تا فضای داخل مملکت تبدیل به زمین بازی آنان شود. اگر جامعه امروز ایران احساس بیکسی کند هر بیگانهای کس خواهد شد و طبیعت انسان بر این است که اگر از دری ناامید شود به سوی در دیگری خواهد رفت! بنابراین چرا برخی از تصمیمسازان و تصمیمگیران چنین واقعیتی را درک نمیکنند و خیلی ناشیانه از موافق، مخالف میسازند! وقتی هر حذفی صدای اکثریت مردم و موثرین سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را بلند میکند و مهمتر اینکه آنان را ناامیدتر میسازد آیا چنین روش و منشی در راستای قدرت بخشی به ایران است؟ بنابراین باید پذیرفت حذف به معنی و مفهوم قدرت نیست بلکه فوبیایی است که در فرآیند زمان مصداق ضربالمثل «از هر چه بترسی، دچار همان ترس خواهی شد» میشوند! توانمندترین آدمها نیز بدونپشتوانه اکثریت مردم کاری از پیش
نخواهند برد! همانطور که وجود قانون بد بهتر از بیقانونیست، انتخاب بد با پشتوانه اکثریت ملت بهتر از انتخاب خوب اما بدون پشتوانه اکثریت است! بنابراین با ایجاد فضای دفع حداکثری پیامِ عدماقتدار و انسجام ملی را به جامعه درون و بیرون مخابره میکنید! باید کاری کرد که توامان مسئولان و مردم آنزیم هضم یکدیگر را داشته باشند؛ آنانی که در لباس دوست، عملکردی دشمنگونه به فعلیت میرسانند هیچگونه تعهد و تعلقی به مملکت و موجودیت آن ندارند! فقط به فکر منافع فردی و گروهی و کسب قدرت هستند و بر همین اساس آب و نانشان در مشارکت حداقلی تامین میشود!
