انحصار رمز مشترک مخالفت با ورود لوازم خانگی خارجی!
آنها معتقدند که شرکتهای لوازم خانگی خارجی در زمان تحریمها ایران را ترک کرده و به تعهدات خودشان در قبال مردم و شرکای تجاریشان پایند نبودند و حالا هم که اوضاع اقتصادی در انتظار گشایش است نباید وارد شوند! اما چند نکته مهم در این میان هست که باید مطرح شود. یکی از این موضوعات انحصار تولیدکنندگان بزرگ و تسلط آنها بر بازار مصرف است و این اتفاق انحصار را بهوجود آورده است. یعنی با توجه به اینکه مردم انتخابی جز کالای موجود برندهای ایرانی را ندارند پس نمیتوان درباره برتری کیفیت یا قیمت آنها بهدرستی نظر داد چراکه در حال حاضر کیفیت و قیمت بیشتر لوازم خانگی موجود در بازار یکسان است! هرچند که حمایت از تولید داخلی باید مورد توجه قرار بگیرد، اما تا زمانیکه رقابتی در کشور بازار بین رقبای قدرتمند صورت نگیرد نمیتوان توان داخلی را بهدرستی محک زد.
تولیداتمان بهحد صادرات رسیده است
حمیــدرضا غــزنــوی، سخنگـوی انجمن صنفی تولیدکنندگان لوازم خانگی، در این رابطه به «آرمانملی» گفت: «چرا باید برندهای خارجی وارد بازار لوازم خانگی ما شوند؟ مگر در این زمینه چه کمبودی در بازار وجود دارد؟ این برندها چه چیزهایی به ما میدهند؟ آنها باید در بخشهایی که کمبود داریم سرمایهگذاری کنند نه در کالاهایی که به وفور در کشور یافت میشود. اینکه در کشور ما بازار خوبی برای لوازم خانگی وجود دارد دلیلی برای حضور برندهای خارجی است؟» او ادامه داد: «ما کارخانه تولید موبایل نداریم و سالانه 5/2 میلیارد دلار ارز کشور را برای تامین گوشی خرج میکنیم یا قطعاتی هستند که در کشور تولید نمیشوند، بهتر است این برندها در این بخش وارد شوند. ما در بخش لوازم خانگی تولیدات زیادی داریم بهحدی که میتوانیم صادرات داشته باشیم.» عزنوی اضافه کرد: «کیفیت لوازم خانگی تولید شده مختلف است و بهطور مثال میتوان در بازار، یخچال را از چهار تا 60 میلیون تومان خرید و بهنظرم بازارداخلی از لوازم خانگی تولید داخلی اشباع است. چرا باید اجازه حضور برندهای خارجی در ایران داده شود که تولیدکننده داخلی راهی کشور دیگری شود؟» سخنگوی انجمن صنفی
تولیدکنندگان لوازم خانگی در پاسخ به این سوال که آیا حضور برندهای خارجی و شکلگیری رقابت نمیتواند باعث موفقیت بازار شود؛ افزود: «بالاخره باید تکلیف خودمان را روشن کنیم از این جهت که آیا میخواهیم کشوری صنعتی باشیم یا کشوری مصرفکننده! اینها حرفهایی است که میخواهند برندهای خودشان را وارد این کشور کنند درحالیکه خود آن کشورها اجازه نمیدهند برندی وارد کشورشان شود. کرهجنوبی که برندهای معروف دنیا را دارد در زمانیکه آن برندها کیفیت نداشتند اجازه نداد برندهای دیگر وارد کشورش شود، اما برای ما نسخه میپیچند! همین الان هم هیچ برندی از هیچ کجای دنیا را در کشورشان راه نمیدهند دلیل آن هم این است که ترس از دستدادن حمایت از این برندها را دارند و این مختص افزایش کیفیت کالاها نیست در گذشته هم به همین صورت بوده است.» او تاکید کرد: «باید استانداردهای کیفی خودمان را افزایش و با حمایت از تولیدکننده داخلی آنها را تشویق کنیم تا کیفیت محصولاتشان را افزایش دهند، نه اینکه با قراردادن رقیبی اجازه بزرگشدن به آنها را ندهیم.» غزنوی در پاسخ به این سوال که چند درصد کالاهای داخلی ما؛ داخلی است؛ توضیح داد: «هر شرکت و کالایی درصد
متفاوتی دارد ولی بهصورت متوسط پخچال تا 80، لباسشویی بیش از 85 و تلویزیون بالای 30 درصد در داخل تولید میشوند. باید این برندها را مجاب به سرمایهگذاری در بخشهایی کنیم که کمبود داریم. برای جذب این سرمایهگذاری باید استراتژی مشخصی داشته باشیم و بدانیم که قصد داریم در چه مسیری حرکت کنیم. بسیاری از سرمایهگذاران در شرایط سخت اقتصادی سرمایهگذاری میکنند و تا شرایط آسان میشود دروازهها برای ورود برندهای خارجی باز میشود و این رفتاری غیرمنطقی با اقتصاد کشور است. ما مرزهای فرهنگی، سیاسی و نظامی را حفظ و حراست میکنیم ولی مرزهای اقتصادی را رها کردهایم. متاسفانه لایههای قدرت برخلاف منافع ملی عمل میکنند.»
همکاریهای خارجی و ارتقای تکنولوژی
علیرضا موسویمجد، رئیس هیاتمدیره انجمن لوازم صوتی و تصویری ایران به ایرنا گفت: «هرچند بدعهدی شرکتهای خارجی ناشی از مسائل سیاسی بوده و باید در جای خود بحث شود، اما مشارکت با خارجیها سبب ارتقای کیفیت تولیدات داخلی میشود. جامعه نیازمند کالای باکیفیت است و هرگونه همکاری با خارجیها باید بهگونهای باشد که تولید با عمق ساخت داخل بالا انجام شده و کالای باکیفیت تولید شود تا رقابتی نیز در بین تولیدکنندگان شکل بگیرد. به این ترتیب مردم از مزایای چنین مشارکتهایی منتفع خواهند شد.» عباس هاشمی، دبیرکل انجمن صنایع لوازم خانگی ایران نیز معتقد است: «شرکتهای خارجی علاقهمند به بازگشت و حضور مجدد در بازار بزرگ ایران هستند، اما این بار باید هوشمندانه و مشروط با آنها مذاکره کنیم تا عمق همکاریها افزایش یابد. در سالهای گذشته خروج برندهای مطرح خارجی از کشورمان به اجبار و تحت فشار آمریکاییها اتفاق افتاد، این در حالی بود که اکثر آنها خواهان استمرار حضور در بازار ایران بودند. همین خروج، اما برکاتی با خود بهدنبال داشت که ازجمله آنها متحولشدن صنعت داخلی بود و توانست راه توسعه خود را بیابد.»
