آرمان ملی- امید کاجیان: سال 96 و بعد از انتخابات شورای شهر و روستا بود که یکی از عجیبترین اتفاقات روی داد. یکی از منتخبان شورای شهر یزد که پیشتر تاییدصلاحیت شده بود و با رای مردم به این شورا راه یافت، طی حکمی از ادامه حضور در شورا باز ماند؛ حکمی که ناگهان پای شورای نگهبان را که تا پیش از این حضور کمتری در انتخابات شوراها داشت، به میان کشید. سپنتا نیکنام، نام این عضو شورای یزد بود که از حضور درشورا، بهرغم رای مردم بازماند. دلیلش در آن زمان یک چیز بود؛ زرتشتی بودن. همین ماجرا باعث شد ناگهان او تبدیل به یکی از بزرگترین ماجراهای حقوقی در کشور شود و چالشبرانگیزترین اتفاقات خودساختهای از سوی مقامات کشور شود که حالا باید خودشان برای حل آن کاری میکردند. ماجرای تعلیق حضور نیکنام در شورای شهر، آن روزها در رسانههای مختلف داخلی و خارجی انعکاس یافت؛ کار به نامه ریاستجمهوری به رهبری کشید و بعد هم سخنرانیها و اظهارات یکی پس از دیگری سیاسیون در آن زمان. نهاد نظارت باز هم زیربار این حضور نرفت تا اسفندیار اختیاری، نماینده ایرانیان زرتشتی در مجلس با ارائه طرح اصلاحیهای در پارلمان که مشخصا باعث حضور اقلیتهای دینی در انتخابات شورای شهر و روستا شود، تلاش کرد مساله را عملی و نه شعاری و از مسیر قانونی حل کند. طرح او بهرغم تصویب در مجلس بازهم با مشکلات و مخالفتهایی که میشد به مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید. اما مساله نیکنام آنقدر پیچیده و مخالفتهای برخی با او آنچنان جدی بود که در مجمع تشخیص هم بررسی این طرح به تعویق افتاد و هزینههای بیشتری تحمیل شد تا سرانجام بعد از گذشت بیش از 9 ماه -حدود یکسال- با حضور نیکنام در شورا و این قانون موافقت شد و او توانست در جلسات شورای شهر یزد حضور یابد. آنچه در آن ایام اما جلوه میکرد همصدایی رسانههای داخل و خارج و افکار عمومی علیه تعلیق نیکنام در شورای شهر بود. اینکه کسی بعد از رای مردم وارد شورا نشود، آن هم به بهانه متفاوت، قابل هضم نبود. البته شوربختانه پیش از این مردم تجربه مینو خالقی، نماینده برگزیده اصفهان را در مجلس دهم داشتیم که با رای مردم طبق قانون باید به مجلس میرفت ولی به دلیل انتشار چند عکس در شبکههای مجازی، مانع ورود او شدند؛ بدعتی که به نظر میآمد در حال شکلگیری است حضور گاه و بیگاه ، برای ردصلاحیت برخی چهرههای خاص؛ حتی بعد از رای مردم، در عرصه سیاست کشوررا شاهد هستیم. آن موقعها شاید به دلیل اینکه هنوز شیوع کرونا و مشکلات اقتصادی- بدینشکل- نبود و مردم امیدوار به خیلی چیزها از جمله دولت اصلاحات و برجام و... بودند، اتفاقاتی اینچنین مانند ردصلاحیت نیکنام با همراهی افکار عمومی و رسانهها همراه میشد، اما امروز با وجود مجلس که در واقع شورای نظارت تعیین شده آنها صلاحیتهای انتخابات شوراها را برعهده دارد، خبرها حاکی از ردصلاحیتهای گستردهای از کاندیداهای شورای شهر است؛ موضوعی که در دورههای گذشته به دلیل عدمحضور شورای نگهبان در انتخابات شورا، موضوع معمولی نیست. آنطور که سیدحسن خمینی و خاتمی نیز چند روز پیش، از ردصلاحیتها در شورا ابراز نگرانی کردند. اما سردی مردم به انتخابات عملا این ردصلاحیتها را در محاق قرار داده است. دراین میان سپنتا نیکنام هم این بار پیش از هر ورودی و هر انتخاباتی جزو ردصلاحیتشدگان است. نیکنام که امسال برای انتخابات شورای شهر و روستا در تهران کاندیدا شده بود، خاموش و در سکوت رسانهها و البته دلسردی جامعه از انتخابات همراه با بسیاری کاندیداهای دیگر ردصلاحیت شده تا این بار ماجراهای قبلی و آن همه هزینه برای ساختار کشور هم پیش نیاید و نتیجه همانی باشد که پیشتر عدهای به دنبال آن بودهاند؛ اینکه نیکنام و امثال او نتوانند درانتخابات شورای شهر و روستا جایی داشته باشند، البته احتمالا با تلاش برای پیدا کردن دلایلی متفاوتتر و بیصداتر.