ادامه از صفحه یک
بیانصافی است اما و اگر آشنا را تنها عامل این وضعیت بیقراری گفتمانی درون دولت بدانیم و بیالتفاتی شخص رئیسجمهور به هشدارها و انذارهای راهبران، احزاب و کادرهای جنبش اصلاحات، درخصوص عدم واگذاری نبض سیاست دولت و گلوگاههای مهم، بالاخص سیاست داخلی به مخالفان جنبش برسازنده را نادیده بگیریم. اگر این سخن مهندس بهزاد نبوی را که «اگر خاتمی هر نه روز با یک بحران مواجه بود، روحانی هر نه ساعت با یک بحران مواجه است» را بپذیریم؛ نمیتوان از نقش اعضای دولت در ایجاد این بحرانها برای دولت، چشمپوشی کرد و همه عوامل بحران را به خارج از دولت حوالت داد. اگر در عرصه بینالملل، ظهور ترامپ اقتدارگرا و حقوقستیز، تحریم و بحرانهای معیشتی را برای کشور به ارمغان آورد و در عرصه داخلی، رقبای دولت در مسیر بهبود اوضاع سنگاندازی کردند اما آیا میتوان سیاست داخلی اصلاح و اعتدالستیز و خادم مخالفان عادیسازی را نیز بر گردن مخالفان روحانی انداخت؟ آیا میتوان مدیریت وزیر کشور در حوادث ۹۸، که به تعمیق شکاف راه برد را نیز صرفا از چشم مخالفان دولت دید؟ آیا پریشانگوییهای وزیر بهداشت که در لفاظیهایش به رئیسجمهور نیز رحم نمیکند ، را نیز
باید از چشم مخالفان دانست؟ همراهی احتمالی معاون سازمان برنامه و بودجه برای تغییر رقم ردیفهای بودجه تصویبشده را هم باید مخالفان پاسخگو باشند؟به نظر میرسد انتصاب دکتر ربیعی در این موقعیت، هرچند دیرهنگام باشد، اما از آنجا که ایشان واجد فهم و دانشی جامعهشناسانه، امنیت و منافعملیمحور، توسعهگرا، میانهروانه همراه با زبانی سیاستورزانه و واجد درکی عمیق از جریانات سیاسی است؛ میتواند در ترمیم رابطه مردم و دولت در ماههای پنهانی نقشآفرینی کند. ربیعی و مرکز تحقیقات استراتژیک ریاستجمهوری، با استمرار راه آشنا، کاری از پیش نخواهند برد. مرکز تحقیقات استراتژیک ریاستجمهوری در گام نخست باید آنچه باعث فاصله مردم از رئیسجمهور شده است را بدون فرافکنی و با پذیرش مسئولیت، نقش رئیس و اعضای دولت، احصا کند و از مردم و حامیان عذرخواهی کند. سپس راه صواب و تضمینکننده منافع و مصالح ملی را در زمینههای مختلف بهصورت کارشناسی بررسی و رفع موانع کنند. مکمل رفع تحریمها و عبور از جنگ اقتصادی، بازسازی و بازیابی اعتماد عمومی جامعه و آمادهسازی افکار عمومی برای انتخابات ریاستجمهوری است. بهنظر میرسد جناب آشنا، تنها ناآشنای
درون دولت نسبت به مطالبات جامعه جنبشی از دولت نیست. مرکز تحقیقات استراتژیک ریاستجمهوری به ریاست علی ربیعی، میتواند در این مدت اندک، در کاهش مخاطرات و عواقب عملکرد این ناآشنایان امیدسوز نقش موثری داشته باشد.