آقای وزیر! فعلا هند را بی‌خیال شوید

وزیر بهداشت ایران در نامه‌ای خطاب به همتای هندی خود نوشته است که «‌برای کمک به مهار کرونا در هند آمادگی داریم.» تصور می‌کردیم که تفکر مدیریت جهان با رفتن احمدی‌نژاد، از بین رفته؛ اما به نظر می‌رسد دکتر نمکی، دست‌کمی از احمدی‌نژاد ندارد. همین الان وضعیت کرونا در ایران قرمز است و طبق آخرین آمار ارائه‌شده از سوی وزارت بهداشت طی 24 ساعت، 496 نفر جان خود را از دست داده‌اند. مردم از خود می‌پرسند بهتر نیست نمکی به جای کمک به هند، فکری به حال وضعیت قرمز خودمان کند. طبق گفته خود مسئولان وزارت بهداشت، تخت خالی در بسیاری از شهرها برای بستری شدن بیماران وجود ندارد، پس بهتر است اگر قرار به کمک است این کمک راهی شهرهای ایران شود تا شاهد مرگ‌و‌میرهای کرونایی نباشیم. نکته بعدی این است که حداقل در چندماه اخیر نمی‌توانیم نمره قبولی به وزارت بهداشت و ستادملی کرونا بدهیم. آنها وضعیت آبی بسیاری از شهرها را با سهل‌انگاری و آسان گرفتن به مردم، قرمز کردند. حالا همین دوستان می‌خواهند چه راهکاری به هندی‎‌ها ارائه بدهند؟ به آنها بگویند رفت‌و‌آمد شبانه را ممنوع کنید اما سفر رفتن آزاد باشد یا مردم می‌توانند نفس به نفس هم مترو‌ سوار شوند یا در اتوبوس‌ها در کنار یکدیگر از دیدن در و دیوار شهر لذت ببرند. همه ما می‌دانیم که وزارت بهداشت سخت‌ترین روزهای یک وزارتخانه را در طول تاریخ ایران تجربه می‌کند. می‌دانیم که کرونا دیو سرکشی است که با قطع یک سر، سه سر دیگر در‌می‌آورد اما اینگونه حرف زدن، راه رفتن روی اعصاب مردم است. وزیر بهداشت به‌مثابه آن مردی است که به دیگران توصیه می‌کرد با همسران خود بسازید و با آنها مهربان باشید؛ اما در خانه خودش هر روز جنگ بود و دعوا یا به قول سعدی :«تو بر اوج فلک چه دانى چیست/ که ندانى که در سرایت کیست». می‌دانید مثل چیست؟ بانکداری ما غرق در سود و بنگاه‌داری و نارضایتی مردم است؛ اما رئیس بانک مرکزی در نامه‌ای به بانکداران خارجی می‌گوید برای بهتر شدن کار خود از سیستم بانکداری ما استفاده کنید! نکته پایانی که باید خدمت وزیر بهداشت عرض کنم این است که اگر آمار ما به پایین‌ترین حد خود برسد و ما بتوانیم با سیستمی درست، کرونا را مدیریت کنیم اصلا احتیاجی به نوشتن نامه نیست و خود کشورها برای فهمیدن روش و به کار بردن آن، پشت در ایران صف می‌کشند. بنابراین برای یک بار هم که شده دست از شعار دادن برداریم و با عمل خود کیفیت‌مان را به جهان نشان بدهیم.