میدان بی‌دیپلماسی و دیپلماسی بی‌میدان امکان ندارد

انتشار مصاحبه محرمانه و غیر‌آماده شده برای پخش آقای ظریف هیجان فراوانی در داخل و خارج ایجاد کرد. اما با نگاه غیر‌هیجانی چند نکته مهم وجود دارد:

۱- ‌طبیعی است که در همه دنیا اسناد و سخنان طبقه‌بندی‌شده برای تاریخ می‌ماند. انتشار این فایل محرمانه در این شرایط حتما با اغراض سیاسی بوده است. من که شخصا بر این باورم سطح متفاوت از درگیران سیاسی داخلی آن را نشر داده‌اند. نفوذ‌های وابسته به سیستم‌های امنیتی خارجی مثلا اسرائیل. مسیر خروج را باید مسیر دزدیدن اسناد هسته‌ای از نزدیکی تهران و انتقال آن به اسرائیل تلقى کرد. دو طرف به ظریف و سلیمانی ستم می‌کنند؛ اگر این مصاحبه را در اختلافات داخلی خرج کنند. 2- من کل فایل را گوش کرده‌ام. به‌رغم تبلیغات و هیاهوهای فراوان حرف ویژه‌ای در آن نبوده که به صورت کلی تا به حال گفته نشده باشد. عناوین این اختلاف‌نظر‌ها همیشه دو سوی تحلیل تحلیلگران را به خود مشغول داشته و ده‌ها مقاله و یادداشت از دو سو منتشر شده‌اند؛ البته شاید فقط کمی دیپلماتیک‌تر،‌ این تحلیل‌ها از سوی وزیر خارجه و سایر تحلیلگران مطرح می‌شده است.۳- میدان و دیپلماسی دو وادی متفاوت هستند. مسئول دیپلماسی باید از دیپلماسی و مسئول میدان باید از میدان دفاع کند. طبیعی‌ترین مساله این است که این دو باید مکمل هم باشند؛ ولی لازم نیست که اختلاف‌نظر نداشته باشند. مهم این است که میدان‌دار و دیپلمات با هم جلسات مرتب داشته باشند. دو سردار بزرگ دیپلماسی و میدان، جواد ظریف و شهید قاسم سلیمانی پشتوانه پیشرفت کشور بودند. به همین دلیل محبوبیت میدان‌دار به گفته آقای ظریف بنا به نظر‌سنجی‌های خارجی خیلی بیشتر بوده است. یا به قول سردار دیپلماسی، دست بالا موفقیت در افغانستان به خاطر فعالیت‌های میدان‌دار بود. البته در مورد نقاط دیگر هم اختلاف‌نظر داشتند و تعجب است اگر با هم اختلافات را نمی‌داشتند. 4- البته ظریف خود را فدای رئیسش‌ کرد و اگرچه مجری خط بحث خاطرات تاریخی را برهم می‌زد اما این مصاحبه برای خوانش تاریخ خیلی خوب بود. همچنان که احتمالا از سردار شهید هم روایات دیگری مانده باشد. یقینا شهید سلیمانی و ظریف دو سردار بزرگ تاریخ خواهند ماند.