زبان فارسی دارای پیچیدگیهای خاصی است که تا به امروز هیچ دلیل موجهی برای این همه دشواری پیدا نشده است و عملا با فارسی سخت حرف میزنیم و حرف میخوانیم و حرف میشنویم.اما در ازایش تا دلتان بخواهد با تفاسیر مختلف از آن استفاده و رویم اندکی به دیوار سوء استفاده میکنیم و میکنند. به عنوان مثال در زبان فارسی سه گونه «س»، «ث»، «ص» داریم بعد سُرور و سَرور و سِرور سا کلمه با معانی مختلف، یک جور نوشته میشوند. یا بهطور مشخص مُسکن و مَسکن!
به همین خاطر است وقتی میگویند حق مسکن کارگران به دویست هزار تومان افزایش پیدا کرده است نمیشود با هیچ معیار و تراز منطقی آن را بپذیریم. زیرا در روزگاری که مسکن دقیقهای صد تومان در هر متر رشد دارد حق مسکن دویست هزار تومانی شاید شارژ ساختمان را هم کفایت نکند. در اینجاست که تفاسیر از زبان فارسی به کمک ما میآید و میفهمیم موضوع مَسکن نیست و مُسکِن است! یعنی حق مُسکنهای ضد درد از قبیل استامینوفن، پروفن و غیره ماهیانه به صد هزار تومان افزایش یافته تا شاید اندکی تسکین دهنده دردهای روحی روانی ناشی از افزایش قیمتها باشد!
یا مثلا وقتی گفته میشود گوشت هست ارزان هست زیاد هم هست منظور همان گوش تو است یعنی گوش تو هست مفت هست زیاد هم هست و هر چه بگوییم هم پذیراست و میشنود. یا همان قصه معروف ما که ما هست ولی این ما برای ما نیست و برای آنهاست.
یا وقتی از پیشرفت در ابعاد مختلف فن آوری نانو و افزایش نقش مثبت آن در زندگی روزمره میگویند منظور همان زندگی با «نانو ماست»، «نانو تخم مرغ» و یا «نانو گوجه» است! یا مثلا وقتی میگویند مردم در رفاه هستند یعنی مردم با کارت ملی رفتند فروشگاه رفاه گوشت بخرند. یا وقتی از مدیریت بحران میگویند در اصل همان بحران مدیریت استیا وقتی پول سبد غذایی میدهند در اصل پول واسه خریدن سبدهای حصیری که داخلش مواد غذایی میریزند میدهند. خلاصه که حرف درست است و همان حرف است منتهی معانی آن متفاوت است.