استفاده از الکل برای ضدعفونی کردن پوست موجب بروز اختلالاتی موسوم به درماتیت تماسی تحریکی میشود. درماتیت تماسی تحریکی به هرگونه اختلال پوستی که متعاقب تماس با یک ماده خارجی و ایجاد واکنش آلرژیک شود، اطلاق میشود و علائمی مانند قرمزی و التهاب و خشکی پوست ایجاد میکند. الکل در همه داروهای پوستی استفاده میشود و هرچند اکنون مردم بهعنوان ماده ضدعفونیکننده از آن استفاده میکنند اما بهخاطر اثر خشککننده آن در دارویهای پوستی مانند داروی جوش صورت استفاده میشود. الکل علاوه براثر خشککنندگی، چون جذب دارو را افزایش میدهد، در داروهای پوستی استفاده میشود. بهطور معمول درماتیت تماسی تحریکی بیشتر در زنان خانهدار مشاهده میشود چون آنها بیشتر از موادشوینده استفاده میکنند. درماتیت تماسی به دو نوع درماتیت تماسی آلرژیک و درماتیت تماسی، تقسیمبندی میشود که درماتیت تماسی آلرژیک، نوعی واکنش ایمونولوژیک است و درماتیت تماسی تحریکی بیشتر ناشی از استفاده شویندهها است که بیشتر در زنان خانهدار مشاهده میشود البته در اقشار دیگر مانند کارمندان نیز مشاهده میشود. طبق مشاهدات میزان درماتیت تماسی تحریکی در مراجعهکنندگان افزایش داشته، الکل خشکی ایجاد میکند و بنابراین در داروهای جوش صورت از الکل استفاده میکنند. شدت درماتیت تماسی تحریکی بنا به درصد و نوع الکل فرق میکند بنابراین توصیه میشود مردم الکل را از داروخانهها تهیه کنند. مهمترین مشکلی که استفاده از الکل ایجاد میکند، خشکی پوست است. خشکی پوست در مناطق خشک و سرد بیشتر و در مناطق مرطوب، کمتر است. هنوز روی تاثیرات جذب تجمعی الکل روی پوست کار نشده است اما ممکن است بسته به نوع اتانول یا الکل صنعتی که استفاده شود، جذب آن مشکلاتی ایجاد کند اما هنوز گزارش در مورد آن منتشر نشده است. افرادی که کمتر از خانه بیرون میروند، برای شستوشوی دست بهجای الکل بیشتر از صابون، شامپو بچه و فوم استفاده کنند چون کمتر خشکی ایجاد میکنند. اما افرادی که بهطور مستمر بیرون یا اداره میروند حتما باید از الکل حتما استفاده کنند و برای اطمینان بیشتر دستان را نیز بشویند. ممکن است برخی افراد بهدلایل گوناگون از جمله وسواس، الکل را روی صورت خود بمالند که در این صورت الکل جوش صورت و جوش اطراف دهان را افزایش خواهد داد.