اسپاسم قلبی، علل و درمان

«اسپاسم قلبی» به معنی اسپاسم در عضله قلب نیست، بلکه اسپاسم در عروق تغذیه‌کننده قلب و عضله قلب اتفاق می‌افتد. هرگونه اسپاسم و گرفتگی در عروق کرونر که وظیفه خون‌رسانی به قلب را بر عهده دارند می‌تواند منجر به سکته یا حمله قلبی شود. البته معمولا این انقباض شدید جدار عروق کرونر در بیماران فشارخونی، آرترواسکلروزی، کسانی‌که رسوب چربی در عروق دارند بیشتر است ولی عواملی مانند استرس و سرمای شدید و استفاده از دخانیات، چربی بالا و فشارخون هم در بروز آن موثر است. این اسپاسم می‌تواند علامت‌های آنژین صدری یا گرفتگی عروق را تقلید کند و می‌تواند با درد ناگهانی قفسه‌سینه شروع شود، علامت‌های سکته قلبی را ایجاد کند و حتی به سکته قلبی منجر و به مرگی ناگهانی منتهی شود. معمولا این اسپاسم‌ها خیلی کوتاه و در حد 15 ثانیه رخ می‌دهند اما اگر اسپاسم طولانی و خیلی شدید باشد می‌تواند سکته یا آریتمی ‌و حتی ایست ناگهانی ایجاد کند. اکثر موارد بیماران از این فاز نجات پیدا می‌کنند و تمامی ‌توصیه‌ها را فراموش می‌کنند. معمولا این بیماران آسپیرین و نیتروگلیسیرین به‌همراه دارند که موجب کاهش اسپاسم می‌شود اگر سریعا به اورژانس هم منتقل شوند که ظرف چند دقیقه با استفاده از داروهای تزریقی حال آنها بهبود می‌یابد. اسپاسم قلبی در جوانان شایع است و در مردان و زنان به‌صورت یکسان اتفاق می‌افتد، جوانان استرس و فعالیت بیشتری دارند. مصرف کوکائین و آمفتامین شانس بروز آن را افزایش می‌دهد. افراد مسن معمولا بیماری‌های زمینه‌ای دارند که برای آنها دارو مصرف می‌کنند به همین دلیل کمتر به اسپاسم قلبی دچار می‌شوند. به بیمارانی که مشکل اسپاسم قلبی دارند توصیه می‌کنم حتما تحت‌نظر دکتر قلب باشند تا علت اسپاسم تشخیص داده شود. در بسیاری موارد مصرف برخی مواد می‌تواند موجب اسپاسم شود و فرد باید این مواد را ترک کند. در بسیاری از اوقات عامل اسپاسم تشخیص داده می‌شود. رژیم و تغذیه این بیماران باید رعایت شود. این افراد باید ورزش کنند و شرایط استرس‌زا را از خود دور کنند. اگر دکتر آنژیو یا اکو توصیه می‌کند باید انجام شود. چون این احتمال وجود دارد اسپاسم به مرگ منتهی شود. معمولا افرادی که دچار اسپاسم قلبی هستند باید بین 3 تا 6 ماه ویزیت شوند.