نکاتی در مورد بیماری «سی.اف»
بيماري «سي.اف» از دسته بيماريهاي انسدادي ريه، مثل بيماري برونشيت محسوب ميشود که باعث تنگي راههاي هوايي شده و علائمي مانند بيماريهاي تنفسي و آسم دارد. «سي.اف» مثل تالاسمي يک بيماري ژنتيکي است؛ يعني در صورت ازدواج دو فرد ناقل، يک چهارم، يعني حدود 25 درصد، فرزندشان به اين بيماري مبتلا ميشود. بيمار «سياف» با علائم سرفه، خلط و تنگينفس بهدليل درگيري ريوي به مراکز درماني مراجعه ميکند. علت اصلي ايجاد اين بيماري اختلال در يک ژن است که مخاط تنفسي را درگير ميکند و بيمار دچار عفونت مخاط ريه ميشود. اين بيماري ميتواند در کودکي منجر به انسداد روده و مشکلات گوارشي شود. اين بيماري ميتواند باعث ساير اختلالات مانند پوکياستخوان، کاهش رشد و کوتاهقدي شود. در صورت سابقه ژنتيکي وجود بيماري سياف در فرد و يا مشاهده برخي علائم مشکوک، بايد تست سنجش کلر عرق انجام شود. اگر با وجود انجام اين تست پاسخ قطعي نبود و همچنان فرد مشکوک بود، بايد آزمايش ژنتيک انجام شود و با تست PCR اين اختلال ژنتيکي که بر روي کروموزوم19 هست، تشخيص داده شود. تستهاي ديگري هم براي تشخيص مشکلات گوارشي ناشي از سياف وجود دارد. از آنجايي که افراد مبتلا به سياف در معرض ديابت هستند بايد بعد از سن 10 سالگي، تست دو ساعته قند بدهند تا در صورت تشخيص ديابت، براي درمان اقدام کنند. بيمار بايد تستهايي نظير تست پيادهروي 6 دقيقهاي، تست ورزش تنفسي، تست خواب و... را هر سال يکبار انجام دهد تا از تشديد عفونت در ريه جلوگيري شود. اين افراد بايد مرتب سنجش تراکماستخوان را انجام دهند تا با تشخيص بهموقع از به پوکياستخوان مبتلا نشوند. بيماري ژنتيکي سياف درمان قطعي ندارد و بايد با مراقبت از عوارض گوارشي و غددي اين بيماري جلوگيري کرد. متخصصان براي درمان مبتلايان به سياف از داروهايي استفاده ميکنند که ترشحات ناشي از مخاط ريه را رقيقتر کند تا از عفونيشدن اين ترشحات جلوگيري شود. با استفاده از برخي ابزارها و فيزيوتراپي ميتوان از عفونيشدن مخاط ريه مبتلايان به سياف جلوگيري کرد. اين بيماري در ايران درمان بسيار پرهزينهاي دارد. خوشبختانه راههاي درماني اين بيماري در ايران موجود است، اما آنتيبيوتيکهاي مصرفي مورد نياز اين بيماران در حال حاضر بسيار کمياب و گرانقيمت است و هزينههاي جانبي اين درمان آنقدر فشار روي بيمار و خانوادهاش ايجاد ميکند که منجر به انصراف از ادامه روند درمان ميشود.
