بازيگر فيلم «زالاوا» گفت: سيمرغ گرفتن براي من مهم است، مهم نيست چه نقشي و در چه اندازهاي بازي کنم، اما اين جايزه سرنوشت را تغيير ميدهد، بعداز گرفتن سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر جديتر گرفته ميشوي به نوعي سينماگران تو را در ميان خودشان راه ميدهند. شاهو رستمي اظهارکرد: بهتازگي در اثري سريالي که براي نوروز امسال آماده ميشود به ايفاي نقش پرداختم، اين اثر که نميتوانم اطلاعات کاملي از آن ارائه دهم در مشهد فيلمبرداري شده و براي نوروز 1400 آماده ميشود. وي درباره حضورش در سيونهمين جشنواره فيلم فجر افزود: با فيلم سينمايي «زالاوا» به کارگرداني ارسلان اميري وارد جشنواره فيلم فجر خواهم شد و اميدوارم اين فيلم بتواند در بين اهالي رسانه مورد استقبال واقع شود.
ايفاي نقشي با 30 سال اختلاف
بازيگر فيلم «زالاوا» درباره نقش خود در اين فيلم اظهارکرد: در فيلم سينمايي «زالاوا» نقشي بهنام خلج را ايفا ميکنم، اين نقش حدودا 30سال از خودم بزرگتر است، وقتي چنين نقشي را قبول کردم اولين چالش برايم باورپذيري کاراکتر بود، بخشي از اين باورپذيري به واسطه تفاوت محسوس سني توسط گريم بهوجود آمد و بخشي ديگر نيز توسط بازي ايجاد شد. وي در همين راستا ادامه داد: من در نقش خلج قرار نبود پيرمرد را بازي کنم، قرار بر اين بود که احساس کنم بهصورت دروني فردي نزديک به 60 ساله هستم و خود اين اتفاق چالشي جالب بود، روزهايي که براي اين فيلم در سنندج بودم و فيلمنامه را خواندم لحظهبهلحظه مشغول ساخت اين کاراکتر بودم. اين نقش بايد کاملا دروني ساخته ميشد و من زحمت فراواني کشيدم، اين نقش براي من بينهايت جدي و مهم است. رستمي با اشاره به اولين حضورش در جشنواره فيلم فجر تصريح کرد: اين اولينباري است که در جشنواره فيلم فجر اثري را براي اکران دارم، تمام آثاري که تاکنون در سينما بازي کردم بهدلايلي مختلف همچون بودجه و يا کنار گذاشتهشدن بهخاطر بازيگران چهره به جشنواره نرسيده است. وي در همين رابطه تاکيد کرد: قطعا حضور در جشنواره فيلم فجر براي هر بازيگري مهم است، هرکسي که هم که ميگويد حضور در جشنواره فيلم فجر برايم مهم نيست بهنظرم اغراق ميکند، زيرا در جشنواره فيلم فجر سرنوشت تو بهعنوان يک بازيگر ساخته ميشود، ممکن است بازيگرتئاتر باشي و هيچگاه در جشنواره تئاترفجر شرکت نکرده باشي، اما قاعده سينما متفاوت است، وقتي سينما کار ميکنيد مهمترين هدف جشنواره فيلم فجر است، قطعا براي هر بازيگري مهم است که توسط کارگردانان ديگر، مردم، منتقدان و اهالي رسانه ديده شود. اين اتفاق هم در جمعي بهنام جشنواره فيلم فجر خواهد افتاد. اين بازيگر تئاتر و سينما درباره احتمال دريافت سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر اضافه کرد: قاعده اهداي جوايز در جشنواره فيلم فجر را نميدانم، اما ميدانم که در بسياري از جشنوارههاي بزرگ دنيا بازيگراني براي يک تک سکانس جايزه گرفتهاند. قطعا به دريافت سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر فکر ميکنم، سيمرغ گرفتن براي من مهم است، مهم نيست چه نقشي و در چه اندازهاي بازي کنم، اما اين جايزه سرنوشت تو را تغيير ميدهد، بعداز گرفتن سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر تو جديتر گرفته ميشوي به نوعي سينماگران تو را در ميان خودشان راه ميدهند.
تئاتر برايم منبع درآمد بود
رستمي در همين رابطه افزود: در جشنواره فيلم فجر نامزدشدن هم درجه ارزش بالايي دارد، زيرا در ياد کارگردانان خواهم ماند، قطعا من بايد به اين اتفاق فکر کنم که اين جشنواره و جايزهاش تا چه حد مهم است. وي درباره حضور هجده ساله خود در تئاتر اضافه کرد: من از اين مسير راضي هستم، اما به خودم ميگويم کاش کمي سنم پايينتر بود که فرصت اشتباه ميداشتم، از طرفي هم ميگويم که اگر سنم پايين بود شايد براي «زالاوا» انتخاب نميشدم. اين را بگويم که من هيچگاه در بازيگري از خودم راضي نيستم، هميشه ميگويم که ميتوانم بهتر از اين باشم. هميشه سر نقشها با خودم دعوا دارم. طبيعتا تجربه حضور در سينما ميتوانست زودتر اتفاق بيفتد اگر زودتر ديده ميشدم. ارسلان اميري بعداز ديدن يک تئاتر مرا انتخاب کرد، شايد اگر کسي زودتر مرا در اين هجده سال ميديد زودتر راهي سينما ميشدم. رستمي با اشاره به سال سختي که بر اهالي تئاتر گذشت اضافه کرد: امسال براي اهالي تئاتر فاجعهبار گذشت، تئاتر براي من منبع درآمد بود، هرچند ميدانم که شايد اشتباه کرده باشم، اما زماني بود که در کنار تئاتر سر کارهاي ديگر هم ميرفتم تا امرار معاش کنم، حتي گاهي برخي کارگردانان بهخاطر اينکه مثلا در کتابفروشي کار ميکردم به من کار پيشنهاد نميدادند تا مبادا از شغلم زده شوم، به همين دليل مدتي همه کار کنار گذاشتم و صرفا مشغول بازيگري شدم، زيرا به خودم گفتم من نيامدهام که کتابفروش شوم. امسال براي اهالي تئاتر فاجعهبار گذشت، بسياري از دوستانم حتي پول اجاره خانه خود را نداشتند و به شهرهاي خودشان برگشتند، حتي خود من هم به فکر برگشت بودم که اتفاق اين فيلم پيش آمد. وي آرزوي خود براي جوانان تئاتري را اينگونه تشريح کرد: اگر روزي براي گرفتن سيمرغ بالاي سکو بروم از تمام کارگردانان ميخواهم که به سالنهاي تئاتر بيايند و بازيگران جواني که در کوچکترين مکانها بازي ميکنند را ببينند، بازيگران تئاتر سالها منتظرند تا يک کارگردان سينما از در وارد شده و آنها را ببيند. البته بخشي از تقصير بر گردن خود ما تئاتريهاست، چون برخي مواقع بيخودي مغرور ميشويم، شخصا بهخاطر همين غرور بسياري از نقشهاي کوچکي که ميتوانست مسير زندگيام را تغيير دهد قبول نکردم و از هر کدام ايرادي ميگرفتم که شايد اگر همان نقشهاي کوچک را ميپذيرفتم مسير متفاوتي پيشرويم بود.