کارگران اخراجی هم عیدی می‌گیرند؟

هر سال بهمن ماه که مي‌شود کارگران به لطف کارفرمايان خود اميد مي‌بندند تا بلکه عيدي و پاداش پايان سال را با حقوق بهمن ماه به حسابشان واريز کنند و خريد مايحتاج ضروري را قبل از پايان سال انجام بدهند. به گزارش ايسنا، مبناي تعيين عيدي پايان سال کارگران مشمول قانون کار، حداقل دو و حداکثر سه برابر مصوبه دستمزد شوراي‌عالي کار است و کارفرمايان بايد دو ماه پايه حقوق را به عنوان حداقل عيدي و سه ماه پايه حقوق را به‌عنوان حداکثر عيدي و پاداش آخر سال به نيروهاي کار خود بپردازند. آنچه مبناي محاسبه و پرداخت عيدي و پاداش پايان سال کارگران مشمول قانون کار قرار مي‌گيرد، مزد و فوق‌العاده‌هايي است که کارگر به مناسبت اشتغال در شغل مربوط دريافت مي‌دارد؛ به‌عبارت ديگر مزايايي که افراد به نوعي در ارتباط با شغل دريافت مي‌کنند از اجزاي مزد محسوب مي‌شود و فوق‌العاده شغل، سختي کار و هر آنچه را که به تبع شغل به کارگر داده مي‌شود، جزو مزد منظور مي‌شود و در محاسبه عيدي و پاداش مدنظر قرار مي‌گيرد. بر اين اساس، مزاياي رفاهي جزو مزد به شمار نمي‌رود و از اين جهت در پرداخت عيدي و پاداش منظور نمي‌شود. قانون در خصوص عيدي کارگراني که به دلايلي از کارگاه منفک شده يا قطع رابطه آنها با کارفرما اتفاق مي‌افتد نيز ملاحظاتي دارد و ميزان عيدي و پاداش اين گروه از کارگران را مشخص کرده است. در برخي مواقع، کارگر خواسته يا ناخواسته مجبور به ترک کار مي‌شود که قانون کار در مورد کارگراني که در طول سال از خدمت استعفا داده، اخراج و يا بازنشسته مي‌شوند يا به نحوي از انحاء رابطه آنها با کارگاه و کارفرما قطع مي‌شود اعلام کرده که مستحق دريافت عيدي هستند و به نسبت مدت کارکردشان، عيدي و پاداش سالانه را دريافت مي‌کنند. کارگراني که دوره آزمايشي را طي مي‌کنند نيز مشمول دريافت کليه حقوق و مزاياي قانوني هستند. به موجب ماده 11 قانون کار و تبصره آن، مدت دوره آزمايشي بايد در قرارداد کار مشخص شود؛ چنانچه رابطه کاري از جانب کارفرما قطع شود وي ملزم به پرداخت کليه حقوق دوره آزمايشي خواهد بود و چنانچه قطع رابطه کاري از سوي کارگر باشد، کارگر مستحق دريافت تمام حقوق و مزايا به ميزان مدت انجام کار است.