با وجود آنکه طرح سوال، استيضاح و قانونگذاري حق مسلم نمايندگان مجلس است و ميتوانند بر اساس قانون اساسي عملکرد وزرا و مسئولان را مورد بررسي قرار دهند، اما به نظر ميرسد آنچه در جلسه علني سهشنبه هفته قبل در مجلس با دادن دو کارت همزمان نمايندگان به محمدجواد ظريف روي داد، نشان از اين دارد که اين اقدام قوه مقننه بيش و پيش از آنکه از دغدغه نمايندگان مجلس يازدهم براي سوال از رئيس دستگاه ديپلماسي نشات گرفته باشد، اقدامي برنامهريزيشده براي تخريب معنادار دولت و در راس آن سکاندار سياست خارجي ايران است؛ اقدامي که به نظر ميرسد با مواضع اخير غلامعلي حدادعادل، رئيس شوراي ائتلاف نيروهاي انقلاب اسلامي مبني بر اينکه نظام سلطه راضي نيست در انتخابات 1400 دولتي از جنس مجلس داشته باشيم، در دستورکار جريان راديکال داخلي براي تخريب چهره دولت و وزير امور خارجه با نقشآفريني نمايندگان مجلس يازدهم پي گرفته شده است. کما اينکه طي چند روز اخير شاهد هجمهها، تخريب و توهينهاي مکرر به دولت حتي در خصوص بورس نيز هستيم. به هر تقدير اين اقدامات مجلس در تقارن با آغاز به کار رسمي دولت جو بايدن اين نگراني را در اصولگرايان به وجود آورده است که زمزمه احياي چهره محمدجواد ظريف و توافق هستهاي ميتواند تمام منافع سياسي و حزبي آنها را در آستانه انتخابات 1400 تحتالشعاع قرار دهد. در اين راستا بيراه نيست که علي مطهري، نماينده تهران در مجلس دهم، در توئيتي در واکنش با اظهارات اخير حدادعادل نوشت و چنين عنوان داشت که «عجيب است که آقاي حدادعادل نگران است که با کاهش قيمت ارز و بهبود معيشت مردم که نتيجه رفتن ترامپ و احتمال احياي برجام است، مردم با انتخابات آشتي کنند و در نتيجه نامزد موردنظر ايشان راي نياورد؛ يعني حاضرند به قيمت قهر اکثر مردم با انتخابات قدرت را به دست گيرند».تمام اين نکات مويد آن است که اين جريان با تمام نيرو به دنبال تخريب چهره و پايگاه اجتماعي وزير امور خارجه است تا به موازات آنکه پالسي منفي به دولت جو بايدن مبني بر ناتواني دولت روحاني و وزارت امور خارجه براي تعيين تکليف برجام و مذاکره داده باشد، از آن سو هرگونه تلاش براي انتخابات پيش رو را به محاق ببرند. به عبارت ديگر با حاشيهسازي عليه محمدجواد ظريف اين جريان در تلاش است تا تمام نگرانيهاي خود را در اين زمينه رفع کند. پس تلاشهاي سياسي براي دادن کارت زرد به وزير امور خارجه، آن هم با اتهاماتي بياساس در اين شرايط که شاهد روي کار آمدن دولت بايدن هستيم، دقيقا به معناي آن است که ضمن نابود کردن پايگاه سياسي - اجتماعي وزير امور خارجه در داخل کشور، تمام تلاشهاي او براي مذاکرات احتمالي با دولت جديد ايالاتمتحده را به حاشيه بکشانند تا در نهايت توان چانهزني ديپلماتيک وزارت امور خارجه را در ماههاي پاياني حيات دولت به شدت کاهش دهند. ادبيات سياسي و رسانهاي اين جريان طي روزهاي اخير با حمله مستقيم و مشخص به حسن روحاني و محمدجواد ظريف همزمان با روي کار آمدن بايدن، ذيل به کار بردن الفاظي نظير «رئيس جمهور پاي منقلي» يا «ظريف ترامپيد» نشان مي دهد که برنامه جدي تر از آن است که با برخي اقدامات مانند دادن کارت زرد در صحن مجلس خاتمه پيدا کند. ادبياتي که اگرچه در ظاهر ميتواند منافع حزبي و جناحي اين جريان را در آستانه انتخابات 1400 برآورده کند، اما يقيناً در سايه تخريب حسن روحاني به عنوان رئيس جمهوري و رئيس قوه مجريه و محمد جواد ظريف به عنوان وزير امور خارجه در اين شرايط حساس منطقهاي و برجامي که با روي کار آمدن دولت جو بايدن همزمان شده است، تنها به نابودي منافع ملي خواهد انجاميد. هدف نهايي تمام اين تلاشها آن است که به دولت جو بايدن اين پيام را بدهند که دولت روحاني در ماههاي پاياني حيات سياسي خود از قدرت تعيينکنندگي برخوردار نيست و بايد دولتي از جنس مجلس يازدهم در 1400 را منتظر باشند تا بتوانند مذاکرات احتمالي، لغو تحريمها و بهبود وضعيت اقتصادي و معيشتي را به نام خود تمام کنند.