پرسشگري از ويژگيهاي کودکان و سرآغاز آگاهي و تفکر انتقادي است که خانواده در آن نقش اساسي دارد. نگرش بدبينانه و بدون حساسيت نسبت به اين مساله، موجب سرکوب حس پرسشگري کودکان ميشود و سبب ميشود کودکان در مواجهه با موضوعات و مسائل مختلف زندگي نتوانند راه درستي را برگزينند.پرسشگري بهمثابه يک مهارت، در همه سطوح تعامل اجتماعي موردنياز است و عنصري کليدي در فرآيند يادگيري محسوب ميشود و نهادينه کردن اين رسم نيکو، به معناى دستگيرى مخاطبان براى رسيدن به سرمنزل مقصود در جاده تعليم و تربيت است. از اينرو، هنر پرسشگري به منزله موثرترين ابزار در عرصه تربيت مورد توجه است. اگر پرسش به صورت منطقي و در زمان مناسب مطرح شود، ميتواند در همه جا، براي همه موقعيتها و انواع يادگيريها مفيد واقع شود. بسياري از صاحبنظران تعليم و تربيت عقيده دارند پرسش خوب و درست، نصف پاسخ است و توانايي پرسشگري در انسان از چهارسالگي بروز ميکند و شيوههاي مواجهه با پرسشهاي کودک روي شخصيت و آينده او تاثيري بسزايي دارد.
ادامه صفحه 9