تلويزيون بايد فاصله سالهاي اخير خود را با تئاتر کم و جبران کند و بازگشت تلهتئاتر به جشنواره تئاترفجر تا حدي اين هدف را محقق خواهد کرد. ميکائيل شهرستاني کارگردان و بازيگر تئاتر درباره بازگشت بخش تلهتئاتر به جشنواره تئاترفجر بعد از 10 سال گفت: در اين شرايط ويژه و بحراني تلهتئاتر راهکار مناسبي است که ميتواند ما را به امکان تازهتري از مديوم تئاتر برساند. تلهتئاتر سلامي دوباره به عرصه نمايش است که خود ميتواند نويدبخش اتفاقات تازهاي در اين بخش باشد. وي ادامه داد: ما در گذشته تلهتئاترهاي ارزنده و ماندگاري داشتيم که ميتوان آنها را جمعآوري و از تلويزيون بازپخش کرد. شايد در طول اين سالها بهعلت دغدغههاي معيشتي، مردم ضرورت تئاتر را کمتر حس کرده يا اصلا حس نميکردند اما تلهتئاتر اين امکان را فراهم ميآورد تا يک گونه فراموش شده مرتبط با تئاتر دوباره مورد توجه قرار گيرد. اگر اين جريان دقيق و حساب شده پيش برود، ميتوانيم در آينده شاهد بازتابهاي درخشاني از آن باشيم. شهرستاني درباره دسترسي بيشتر مردم به تئاتر از طريق فضايمجازي در شرايط کرونا بيان کرد: تنها راه برگزاري جشنواره در شرايط کرونا برگزاري جشنواره به شکل آنلاين است. اگر هم امکان حضور مخاطبان باشد بايد بهصورت محدود و با رعايت فاصله اجتماعي انجام شود. زيرا حفظ جان مردم و سلامتي تماشاگران از هر چيز واجبتر است. بههرحال چراغ تئاتر روشن است. تئاتريها اين روزها شايد بيشتر در خانه هستند اما کارشان را نيز انجام ميدهند. قطعا شرايط تغيير خواهد کرد. اين نويسنده و کارگردان با اشاره به پيشنهادات خود براي برگزاري بهتر اين دوره از جشنواره عنوان کرد: شرکتکنندگان با همکاري صداوسيما و مراکز استانها ميتوانند کارهايشان را با کيفيت مطلوب و به شکل حرفهاي ضبط کرده و در اختيار تلويزيون قرار دهند و بهطور ويژه در يک بازه زماني مشخص با اطلاعرساني قبلي و آمادگي مخاطبان، اين آثار پخش شود. اين فرصت باعث ميشود حتي در شهرستانهاي دورافتاده که از امکانات کمتري برخوردار هستند، علاقهمندان به تئاتر دقايقي را با تلويزيون براي توجه به تئاتر همراه شوند. ضمن اينکه نبايد فراموش کنيم که بسياري از آثار درخشان تئاتر از ساير شهرها و استانها برخواسته است. اين بازيگر پيشکسوت تئاتر و تلويزيون درباره فرصتهاي مطالعاتي و پژوهشي ويژهاي که کرونا ايجاد کرده است، بيان کرد: کرونا فرصت و بستر مناسبي را براي مطالعه و پژوهش فراهم آورده است که ميتوان بهخوبي از آن بهره برد؛ کتاب و نمايشنامه خواند، فکر کرد و جلساتي را براي رمانخواني تشکيل داد.