اگرچه بيماري سندرم دست، پا و دهان کودکان به نسبت گذشته کمتر شده اما متاسفانه همچنان انتقال اين بيماري از کودکي به کودک ديگر بسيار سريع انجام ميشود. اين بيماري بهرغم اينکه هميشه وجود دارد اما در اين دوران شيوع کرونا تشخيص آن کمي سخت شده چراکه اين بيماري هم مانند کرونا تبهاي نامشخص دارد. اگرچه همچنان قرنطينههاي خانگي وجود دارد اما با يکبار جمعشدن اين کودکان در کنار هم، احتمال انتقال اين بيماري بهراحتي وجود دارد. اگرچه اين بيماري نسبت گذشته کمترشده اما متاسفانه همچنان انتقال اين بيماري بسيار سريع انجام ميشود. عامل اين بيماري عفونت با ويروسCoxsackievirus A16 و انواع entrovirus ها است. اين نوع ويروس ميتواند باعث بروز تب و بعضي از عوامل غيراختصاصي شود. معمولا علائمي که مشخص ميکند کودک به بيماري سندرم دست، پا و دهان مبتلا شده، اين است که ضايعات جلدي در ناحيه پا و دست بهوجود ميآيند و اين ضايعات بيشتر بهصورت تاول بهخصوص تاول عمقي ديده ميشوند. معمولا اين علائم در انتهاي دست و پا بيشتر است؛ بعضي از اين ضايعات کوچک و تعدادي نيز بزرگ هستند. اين ضايعات معمولا با تعداد متعدد علاوه بر دست و پا در دهان و روي باسن کودک هم مشاهده ميشوند. گاهي ضايعات داخل دهان بسيار زياد هستند و معمولا از روي زبان شروع ميشوند. اگر ضايعات اول روي زبان بهوجود آيد با بيماري هرپس اشتباه گرفته ميشود اما بايد به اين نکته توجه داشت که اين بيماري از انتهاي دست و پاها و يا دهان شروع ميشود. در کودکاني که دچار آتوپي هستند و يا اگزما دارند ممکن است بهدليل زيادشدن تعداد ضايعات، اين بيماري با آبله مرغان هم اشتباه گرفته شود. اين بيماري به مرور زمان بهبود پيدا ميکند، مشکلي که در کودکان مبتلا به اين بيماري وجود دارد اين است که بعد از بهبودي امکان دارد که روي ناخن کودکان خطوطي ايجاد شود و باعث شود که ناخنها از حالت غيرطبيعي خارج شود و يا بيفتند. ممکن است اين مشکل در يک يا همه ناخنها بهوجود بيايد. اگر خانوادهها سابقه اين بيماري داشته باشند ميتوانند ارتباط بعضي از علائم را با بيماري مشخص کنند. خانوادهها بايد به اين نکته توجه داشته باشند که ناخنها بعد از گذشت زمان رشد ميکند و اين مشکل هم حل ميشود. عوارضي که ممکن است در بيماريهاي ويروسي مثل ميوکارديت، درگيري کبد و کليه و يا پانکراتيت ايجاد شود کمتر در بيماري سندرم دست، پا و دهان کودکان ديده ميشود.