رو بــــــه رو
سيروس الوند:
ضعف در پژوهش باورپذيري فيلمها را از بين ميبرد
سيروس الوند فيلمنامهنويس و کارگردان سينما معتقد است که تحقيق و پژوهش مهمترين عنصري است که به باورپذيري فيلمها کمک ميکند. سيروس الوند درباره اهميت پژوهش در ساخت آثار سينمايي گفت: اساسا حلقه مفقوده فيلمهاي ما عنصر تحقيق و پژوهش است. متاسفانه اين تصور وجود دارد که فقط زماني که ميخواهيم فيلم تاريخي بسازيم بايد درباره آن تحقيق کنيم در حالي که اينطور نيست و ما بايد براي ساخت هر فيلمنامه و فيلمي حتي در مورد زندگي امروز مردم تحقيق و پژوهش کنيم. وي ادامه داد: تحقيق و پژوهش در سينماي ساير کشورها بسيار مورد توجه است و دستاندرکاران سينما آن را جدي ميگيرند. در هر کمپاني و يا استوديوي فيلمسازي بخشي مختص به تحقيق و پژوهش وجود دارد که کارمندان آن بخش تمام اطلاعات در خصوص سوژه موردنظر نويسنده و کارگردان را تهيه ميکنند و در اختيار آنها ميگذارند. اين اتفاق باعث ميشود تا کارگردان و فيلمنامهنويس کاملا به موضوع و سوژه موردنظرشان مسلط باشند. الوند با بيان اينکه متاسفانه در سينماي ايران به پژوهش اهميت زيادي داده نميشود، گفت: در کشور ما اگر شخص کارگردان يا فيلمنامهنويس احساس مسئوليت کند، خودش تحقيق کوتاه مدتي براي فيلمش انجام ميدهد. در حاليکه اهميت پرداختن به پژوهش تا اندازهاي است که تهيهکنندگان بايد براي آن سرمايهاي درنظر بگيرند. وي با بيان اينکه ضعف در پژوهش باعث ميشود باورپذيري فيلمها از دست برود، تاکيد کرد: اگر در ساخت فيلم پژوهشي وجود نداشته باشد و يا پژوهشها ضعيف باشند مخاطب متوجه ميشود، واقعيت با آنچه در فيلم ميبيند همخواني ندارد. بهعنوان مثال، در مورد موضوعاتي همچون پزشکي، حقوقي يا مسائل انتظامي شما هرگز نميتوانيد بدون تحقيق و پژوهش متوجه مناسبات واقعي اين مشاغل شويد. کارگردان «اين سيب هم براي تو» با اشاره به اينکه اصغر فرهادي فيلمهايش را با تحقيق شروع ميکند، توضيح داد: اصغر فرهادي از جمله کارگردانان و فيلمنامهنويساني است که بسيار احساس مسئوليت دارد و در مورد فيلمنامهاش پژوهش ميکند؛ به همين دليل است که نگارش فيلمنامههايش يکسال طول ميکشد. چراکه او در مورد تمام مسائلي که در فيلم مطرح ميشود، تحقيق ميکند در حالي که اغلب فيلمهايش قصههاي معاصر را روايت ميکنند. الوند در مورد سرنوشت سينماي ايران بعد از پايان يافتن شيوع کرونا تصريح کرد: ميدانم که سينماگران ما در اين مدت فعال بودهاند و قصهها و ايدههاي جديدي پيدا کردهاند، بنابراين درباره اين موضوع خاص قطعا شاهد توليداتي خواهيم بود. کارگردان «دستهاي آلوده» ادامه داد: مهمترين مشکل سينماي ايران که پيش از شيوع کرونا هم وجود داشته، صنعتي نشدن آن است و اين موضوع بيش از تمام معضلات کنوني به سينماي ما ضربهزده و باعث شده تا بخش دولتي که مختص افراد مشخصي است و بخش خصوصي در سينما راه بيفتد. وي ادامه داد: شايد امروز مردم به ديدن فيلم به شکل آنلاين عادت کرده باشند اما فيلم سينمايي را بايد در سينما در سکوت، تاريکي و همراه با جمعيت ديد. اميدوارم مردم اين تجربه جمعي بسيار خوب را فراموش نکنند و بعد از کرونا به سالنهاي سينما بازگردند.اختتاميه چهارمين دوره پژوهش سال سينماي ايران فروردينماه 1400 برگزار ميشود.
