عیدی کارگران را زودتر بدهید تا به زخم زندگی بزنند
دبيرکل کانون عالي انجمنهاي صنفي کارگران بر لزوم پرداخت عيدي و پاداش کارگران تا قبل از پايان سال تاکيد کرد و از کارفرمايان خواست در حد توان پرداخت عيدي کارگرانشان را به روزهاي پاياني سال موکول نکنند تا کارگران از اين طريق اقلام و مايحتاج مورد نياز را تهيه کنند. هادي ابوي ـ در گفتوگو با ايسنا اظهار کرد بر اساس قانون کمترين ميزان عيدي کارگران، معادل دو برابر حداقل مزد و بيشترين ميزان آن معادل سه برابر حداقل دستمزد مصوب شوراي عالي کار است که کارفرمايان بايد به کارگران خود بپردازند. او ادامه داد: امسال بر اساس گزارشهايي که از رصد ميداني داشتيم برخي از کارگران واحدهاي صنفي عيدي خود را به نوعي دريافت کردهاند و کارفرمايان آنها پرداختيهايي به کارگران خود داشتهاند که به حساب عيدي گذاشته شده است. دبيرکل کانون عالي انجمنهاي صنفي کارگران افزود: به دليل کرونا و تعطيلي بيشتر کارگاهها و کسب و کارها، فشار زيادي به کارگران و کارفرمايان وارد آمد و شيفتهاي کاري، فوقالعادهها و اضافهکاريها حذف شد. در بعضي واحدها به دليل رکود و مختل شدن فعاليت، کارگران خانهنشين شدند و برخي ديگر از کسب و کارها با اعمال محدوديتهايي ادامه فعاليت پيدا کردند لذا از آنجا که کارگران فاقد درآمد تامينکننده هزينههاي زندگي هستند از کارفرمايان خود خواستهاند که تمام يا بخشي از عيدي را بپردازند تا از اين طريق مشکلات و گرفتاريهايشان را برطرف کنند.
عيدي قبل از پايان سال به درد ميخورد
به گفته او، برخي از کارفرمايان با اين توجيه که عيدي و پاداش پايان سال مثل عنوان آن بايد در انتهاي سال داده شود از هرگونه پرداختي در ماههاي آخر سال خودداري يا آن را به روزهاي پاياني سال موکول ميکنند به نحوي که کارگران حتي نميتوانند بعد از عيد استفاده لازم را از آن ببرند و در همان ماههاي اول سال نو تحت تاثير تغيير قيمت حاملهاي انرژي، آب و برق و کرايه تاکسيها ارزش و اثر خود را از دست ميدهد. ابوي توصيه کرد: کارفرمايان در حد توانشان عيدي و پاداش کارگران را تا قبل از پايان سال به آنها بدهند چون در انتهاي سال به دليل ازدحام و شلوغي بانکها، پرداختيها و واريز حسابها با مشکلاتي مواجه ميشود؛ از طرفي اين مبلغ قبل از پايان سال به درد کارگران ميخورد و موکول کردن آن به شب عيد يا بعد از سال نو کمکي به معيشت کارگران نميکند لذا ايرادي ندارد که کارفرمايان عيدي و پاداش را پيش از اتمام سال بپردازند تا کارگران بتوانند اسباب و مايحتاج مورد نياز زندگي را فراهم کنند و به اصطلاح به زخم زندگي بزنند.
