نظامیها در عرصه سیاست مداخله نکنند
حضور نظاميان در عرصه سياست در اغلب کشورها منع شده است. در کشور ما نيز بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران همواره تاکيد کرده اند که نظاميان در سياست مداخله نداشته باشند. آنچه از بحث مداخله نظاميان در سياست عمدتا مدنظر است، اين است که نظاميان نبايد در زمان اشتغال به نظاميگري در امور سياسي دخالت داشته باشند. اصل بر اين است که سياستمداران بر نظاميها کنترل داشته باشند و آنها نيز بايد تابع برنامهها و فراميني باشند که از طرف سياستمداران به آنها داده ميشود. در مجموع نظاميان بايد از سياستمداران تبعيت کنند. در تمامي کشورها اين نکته به عنوان يک رويه در نظر گرفته شده و در فلسفه سياسي نيز چه در عهد قديم و چه در دوران حاضر، همواره فيلسوفان سياسي بر اين تاکيد کرده اند که عرصه نظامي و سياسي بايد از يکديگر تفکيک شوند. بيش از 2 هزار سال پيش، يعني 500 سال پيش از ميلاد مسيح، افلاطون در کتاب جمهور خود، حکومت فلاسفه را مطرح ميکند. او جامعه را به 3 قسمت تقسيم ميکند. اين 3 قسمت، پيشهوران، نظاميان و فيلسوفان يا طبقه حاکم هستند. در مجموع به گواه دستگاه نظري افلاطون، نظاميان بايد تابع تدابير و دستورات فيلسوف شاه باشند. اينکه نظاميان در خدمت حاکم باشند، به عنوان يک رويه پذيرفته شده است اما در کل اگر نظاميان ميخواهند به عنوان يک شهروند در فرآيندهاي سياسي مشارکت کنند، بايد از کاملا از نظاميگري کنارهگيري کرده و ديگر نبايد به عنوان نظامي مطرح باشند. در مجموع نظاميان از اين حيث مانند بقيه افراد حقوقي دارند و حقوق شهروندي آنان شامل حق انتخاب شدن نيز ميشود، ميتوانند خودشان را در معرض راي مردم قرار بدهد و در کسوت نمايندگي، رياست جمهوري يا ساير رقابتهاي انتخاباتي که مبتني بر قوانين کشور سمت انتخابي خاصي پيشبيني شده حضور پيدا کنند. آنان ميتوانند به عنوان شهروند خود را در معرض راي مردم قرار بدهند اما بايد از دنياي نظاميگري خداحافظي کنند. هدف از اين که سياسيون و نظاميان بايد از يکديگر تفکيک شوند، اين است که اگر فرد نظامي با توجه به قدرتي که دارد، قدرت سياسي را نيز در اختيار داشته باشد، مساله به قدري خطر آفرين خواهد شد. نهايتا فردي که ميخواهد به عنوان نظامي وارد عرصه سياسي شود، بايد به تمامي از کسوت نظاميگري خارج شده و نهايتا، ديگر به عنوان فردي نظامي مطرح نشود. به هر حال نظاميها با قيودات خاصي که از جمله آنها انفکاک کامل از منصب نظامي است، ميتوانند به عنوان شهروندي عادي در فرآيندهاي سياسي شرکت کرده و خود را در معرض راي مردم قرار دهند. نبايد به عنوان نظامي در عرصه سياست مداخله کرد. در تمام کشورهايي که ارزشهاي دموکراتيک براي آنها مهم است، نظاميان نميتوانند در سياست ورود کنند. همانطور که به نقل از بنيانگذار جمهوري اسلامي اشاره شد، در ايران نيز امام صراحتا نظاميان را از ورود به عرصه سياست منع کردند، به آنها تاکيد کردند که به وظايف خود بپردازند و از مداخله در کار سياسيون بپرهيزند.
