چند روز پيش (13 دسامبر درواقع) چهل و هشتمين سالگرد سفر آپولو 17 به ماه و قدم گذاشتن اولين انسانها به اين قمر پر از چاله و بار زدن يه خروار خاک نقرهايش بود.
به همين مناسبت ضمن تبريک به تمام آرياييهاي عزيز (فقط چون همهچي به ما يهربطي داره) به چندتا از ابهاماتي که براي برخي از دوستان پس از مشاهده عکسهاي فضانوردان در ماه پيش آمده پاسخ ميدهيم.
چرا فضانوردان سلام ميدهند؟ چون دلشان ميخواهد و کار ديگري بلد نيستند، سوال بعد؟
چرا پرچم کشورشان شبيه اين است که باد داره ميبردش؟ نخير باد نميبردش. اصلا ما توي ماه چيزي به اسم باد نداريم، اتفاقا چون هوا خيلي رقيقه و گرانش هم يک ششم زمينه و فضانوردا هم نکرده بودن يه اتو با خودشون ببرن، چين و چروکاي پرچم همينطوري مونده و به چشم مياد.
چرا فضانوردا انقدر بالا و پايين ميپرن و خوشحالن؟ شما تا شهر بالاييتون تو نقشه ميريد خوشحاليد، اين بندگان خدا تا ماه رفتن خوشحال نباشن؟! البته دليلش علاوه بر شادي بيش از حد، برميگرده به همون جاذبه کمي که گفتم. چون خاک ماه گرانش کمتري نسبت به زمين داره فضانوردان محترم براي حفظ تعادل خودشون مجبور بودن بالا و پايين بپرن تا بتونن مسافتهاي مورد نيازرو روي سطح ماه طي کنن و به همه سوراخ سنبههاي اين کره نقرهاي سرک بکشن.
چرا ماشين نبردن؟ چون سنگين بوده لابد! البته ماشين داشتن. آپولو 17 چندتا ماشين ماهنورد هم با خودش برده بود که مطابق با گرانش ماه برنامهريزي شده بود و به فضانوردان امکان جابهجايي راحتتر رو ميداد.
چطوري شد که اينطوري شد اصلا؟ همه ما سفر به ماهرو بيشتر از ناسا مديون هيتلريم! لابد ميپرسيد چرا؟ که بايد بگم همينجوري چون دلم ميخواد! ولي واقعيت اينه که آمريکاييها بعد از پيروزي در جنگ جهاني دوم يهکاميون آوردن و هرچي دانشمند و مغز متفکر در سيستم آلمان نازي پيدا ميشدرو بار زدن و با خودشون بردن آمريکا و اولين و مهمترين فرار مغزهاي تاريخ در اون زمان رقم زده شد!
فرقش اين بود که هيتلر از اين مغزهاي متفکر براي سوزوندن آدما و خراب کردن کل دنيا استفاده کرد ولي ناسا اين آدمارو مجبور کرد که براش فضانورد طراحي کنن با سوخت مناسب و تمام تمهيدات موردنيازش و به کمک همونا رفت ماه! (فيالواقع، آدما همون آدما بودن مورد استفادهشون فرق داشت).
بازم تَکرار ميکنيم؟ قطعا همينطوره! دانشمندان ناسا درحال برنامهريزي براي سفر مجدد انسان به ماه و گشتوگذار مجدد در آنجا براي سال 2024 هستند که اگه زنده مونديم تا اون روز و اينترنت، خوراک نهنگهاي قاتل نشده بود شايد ما هم بتونيم عکساي مربوط به اين سفررو ببينيم و کيفور شويم!