بيماران ديابتي در زمان ابتلا به عفونت کوويد19 بهدلايل مختلف ممکن است با نوسانات شديد قندخون مواجه شوند، عفونت اشتهاي بيمار را بهشدت تحتتاثير قرار ميدهد و غذانخوردن در زمانيکه داروهاي ضدديابت و انسولين همچنان با مقدار قبلي مصرف ميشود، ميتواند باعث افت قندخون يا «هايپوگلايسمي» شود که اگر شديد باشد ممکن است عوارض خطرناکي مثل کاهش سطح هوشياري و تشنج داشته باشد. بيماري و عفونت باعث ترشح استرس هورمونهايي ميشود که عملکردشان برعکس انسولين است. بنابراين عفونت کوويد19 هم مثل هر عفونت ديگري ميتواند باعث افزايش قندخون شود. مصرف کورتونها بهخصوص دگزامتازون که در موارد شديد بيماري در بيمارستان يا آيسييو مکرر استفاده ميشود، بهشدت منجر به افزايش قندخون ميشود. بياشتهايي تهوع و استفراغ که در بعضي موارد عفونت با کويد19 وجود دارد و اسهال که در فرم گوارشي بيماري مکرر ديده شده است همچنين ميتواند با از دستدادن آب بدن منجر به کمآبي يا دهيدراتاسيون شود. بعضي از انواع جديد داروهاي ضدديابت هم که در شرايط غيرعفوني جزو داروهاي بسيار مفيد براي کنترل قند هستند و حتي فشارخون و اضافهوزن را هم تا حدي کنترل ميکنند، ممکن است با افزايش حجم ادرار به اين کمآبي يا دهيدراتاسيون دامن بزند. در شرايطي که عدم کنترل قندخون همراه با افزايش استرس هورمونها و کمآبي بدن باشد، احتمال بروز کماي ديابتي بهخصوص در ديابت نوع1 بسيار بالا خواهد بود. اولا در زمان شيوع بيماري کوويد افرادديابتي نسبت به کنترل قندخون خودشان اهتمام بيشتري داشته باشند. دوم اينکه رعايت بهداشت، اجتناب از رفتوآمدهاي غيرضروري، فاصلهگذاري اجتماعي و استفاده جدي از ماسک در بيماران ديابتي مهمتر از افراد سالم است. طبيعي است خانواده و دوستان اين بيماران هم بايد به تبع رعايت بيشتري داشته باشند و بالاخره اينکه در صورت ابتلا به عفونت کوويد19 حتما با پزشک ديابت خودتان مشاوره کنند. گاهي لازم است موقتا مقدار يا نوع داروهاي مصرفي بر حسب شرايط حاد و جديدي که ايجاد شده است، تغيير کند. توصيه ميشود در زمان ابتلا به عفونت حتيالامکان از مشاوره يا ويزيت آنلاين و بهصورت غيرحضوري استفاده شود تا ضمن جلوگيري از بروز هرگونه مشکل براي بيماران عزيز - با رعايت کامل قرنطينه- از انتشار بيشتر بيماري جلوگيري کرده و افراد ديگر با مراجعه به مطب پزشک دچار عفونت نشوند.