شانزدهم آذرماه، يادآور تاريخ پرفراز و نشيب مبارزات دانشجويي در مقابله با استبداد داخلي و استعمارگران است. جنبشهاي آزاديخواهانه و اصيلي که دغدغه استقلال کشور و حاکميت مردم را داشته و آلوده سياستبازيهاي نخنماي گذشته نشده و در طول دفاع مقدس و مبارزه با رژيم شاه، شهيداني نيز تقديم ملت کردهاند. شرايط کرونايي امسال و فقدان حضور فيزيکي دانشجويان و دانشگاهيان در سنگر دانشگاهها، بهمعناي فراموشي اين مناسبت (شانزدهم آذر و بزرگداشت مقام دانشجو) در بين دانشجويان و دانشگاهيان نيست، آنهم در شرايطي که جناحبازيها و قدرتطلبيها، همراه با فرصتطلبي کاسبان تحريم، رانتخواران و مفسدان اقتصادي در سايه ناکارآمدي مديريتهاي مرتبط و ضعف در نظارتها، عرصه زندگي را براي تودههاي مردم تنگ کرده است و مردمي که با بحرانهاي مرتبط با جان و نان دستبهگريبان هستند. چنين روز و مناسبتي، رسالت دانشگاهيان را در اين برهه از تاريخ کشورمان يادآور ميشود، مسئوليت و رسالتي که به اشکال مختلف و در قالب گزارشها، پيامها، نامهها، جلسات و نشستهاي تخصصي ايفا شد، ولي با تاسف و تاثر، تاثير قابلتوجهي در تعديل شرايط بحراني جامعه و کاهش فشارهاي روحي و رواني بر مردم خوب کشورمان نداشت؛ به گونهاي که بخش اعظم جامعه براي کسب «نان» و تامين حداقل معيشت خود و خانواده، «جان» و سلامتي خود را بهخطر انداختند و تضاد و تناقض در مواضع مسئولان نسبت به اتفاقات و مسائل اقتصادي اجتماعي و سياسي جامعه، بدون توجه به منافع ملي، بر دلمشغولي مردم و تضعيف احساس امنيت بهعنوان اصليترين نياز امروز جامعه، آن هم در شرايط کرونايي، افزود که خروجي آن بياعتمادي نسبتبه مسئولان و کاهش شديد و بيسابقه سرمايه اجتماعي در جامعه بوده است. بهعنوان يک دانشگاهي کوچک و دلسوخته که سالها در اين سنگر خدمت کردهام، ترديد ندارم که فرياد عدالتطلبي دانشجويان بهعنوان ابزاري بيبديل در تذکر و هشدار به برخي از مسئولان، استمرار خواهد داشت. اين مناسبت را به دانشجويان عزيز و دانشگاهيان فرهيخته تبريک گفته به روان پاک و مطهر سه شهيد والامقام 16 آذرماه 1332 در دانشکده فني دانشگاه تهران به عنوان پيشگامان در عرصههاي مبارزه با استعمار و استبداد، درود ميفرستم. يادشان گرامي و راهشان پر رهرو باد.